II OSK 2385/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kamiński Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Bujko Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska – Szary (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Andżelika Nycz po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Sz 514/11 w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki 1. uchyla zaskarżony wyrok, 2. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. z dnia [...] lutego 2011 r., 3. zasądza od Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie na rzecz A. R. kwotę 1.050 (tysiąc pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 20 lipca 2011 r., sygn. akt II SA/Sz 514/11, oddalił skargę A. R. na decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] marca 2011 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. Powyższy wyrok zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: Pismem z dnia 14 września 2010 r. A. R. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z prośbą o zalegalizowanie kominka na paliwo stałe, zamontowanego w mieszkaniu przy ul. J. [...]w S. Organ I instancji pismem z dnia 27 września 2010 r. zwrócił się do Wydziału Urbanistyki i Administracji Budowlanej Urzędu Miejskiego w S. o udzielenie informacji w sprawie zgodności wykonanych robót budowlanych z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. Organ administracji architektoniczno–budowlanej w piśmie z dnia 12 grudnia 2010 r. udzielił informacji, iż na obszarze, obejmującym m.in. lokalizację ww. budynku, obowiązuje miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta S. "[...]" przyjęty w dniu [...] lutego 1998 r. przez Radę Miejską w S. uchwałą nr [...] a ponadto nieruchomość zlokalizowana jest na terenie elementarnym "[...].", dla którego istnieje zakaz instalowania w obiektach nowych i modernizowanych lokalnych systemów grzewczych na paliwa stałe. Z uwagi na powyższe, organ administracji budowlanej stwierdził, że instalowanie nowych lub modernizowanie istniejących systemów grzewczych na paliwo stałe jest zakazane na terenie objętym planem. Jednocześnie, stosownie do zawiadomienia z dnia 20.12.2010r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S.w dniu 5 listopada 2011 r. przeprowadził oględziny przedmiotowego mieszkania, w trakcie których ustalono, że w dużym pokoju, w miejscu uprzednio rozebranego pieca kaflowego, zamontowany został wkład kominkowy, obudowany płytkami klinkierowymi z odprowadzeniem spalin do przewodu dymowego, wykorzystywanego wcześniej na potrzeby pieca kaflowego. Inwestor oświadczył do protokołu, iż powyższe roboty budowlane wykonał w 2000 r. bez zgłoszenia, bądź pozwolenia właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Mając na względzie powyższe okoliczności Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., wydał w dniu [...] lutego 2011r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), decyzję o nakazie rozbiórki przedmiotowego kominka opalanego paliwem stałym, zainstalowanego samowolnie. Zachodniopomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Szczecinie decyzją z dnia [...] marca 2011 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że niezgodność zrealizowanych robót budowlanych z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wyłącza możliwość doprowadzenia przedmiotowych robót do stanu zgodnego z prawem. W ocenie organu II instancji decyzja organu powiatowego wydana została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ II instancji wyjaśnił, że nie jest właściwy do oceny zgodności obowiązujących przepisów z Konstytucją RP. Natomiast podnoszona w odwołaniu sprawa istniejących pieców kaflowych w innych lokalach przedmiotowego budynku pozostaje bez wpływu na podjęte rozstrzygnięcie, ponieważ ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego dotyczą nowych i modernizowanych lokalnych systemów grzewczych na paliwa stałe. Skargą A. R. zaskarżył powyższą decyzję, wnosząc o jej uchylenie w całości, jak również o uchylenie decyzji organu I instancji. Skarżący zarzucił naruszenie art. 7 i 77 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.) przez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób należyty całego materiału dowodowego oraz naruszenie przepisów prawa miejscowego, przez niewłaściwe zastosowanie uchwały nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] lutego 1998 r. Skarżący podniósł, że organy obu instancji nie wzięły pod uwagę, że jego lokal ogrzewany jest gazowym systemem grzewczym. Jest to instalacja nowa, zamontowana w oparciu o uzyskane pozwolenie na budowę. Jednocześnie w lokalu tym, jak też w innych lokalach położonych w budynku istnieje pierwotny system ogrzewania piecowego, który został przez skarżącego zachowany. Jeden z istniejących pieców kaflowych został przebudowany w ten sposób, że dotychczasowy system zamknięty pieca został zamieniony na system otwarty (wkład kominkowy). Piec ten z zamontowanym wkładem kominkowym nie służy ogrzewaniu pomieszczeń, pełni funkcję raczej ozdobną i jest użytkowany okazjonalnie. Zdaniem skarżącego intencją uchwałodawcy było wyeliminowanie lokalnych systemów ogrzewania i systemów technologicznych używających paliw stałych, o czym stanowi § 3 pkt 16.10 Uchwały nr [...]Rady Miasta S. z dnia [...] lutego 1998 r., co w przypadku lokalu nr[...] położonego przy ul. J. [...] w S. zostało dokonane. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 7 lipca 2011 r. skarżący wskazał, że jego zdaniem w pkt 16.10 i 13.3 uchwalonego planu zagospodarowania przestrzennego nie zostało zdefiniowane pojęcie systemu grzewczego, organ również nie wyjaśnił tego pojęcia w zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżącego jest to jakiś sposób ogrzewania całego mieszkania poprzez rozprowadzenie jednego źródła ciepła na inne pomieszczenia np. o płaszcz wodny w kominku lub rozprowadzenie grawitacyjne. W jego lokalu tego nie ma. Odnosząc się do opisu terenu elementarnego [...] w pkt 13 dot. ustalenia obsługi inżynieryjnej planu skarżący wskazał, że uchwałodawca dopuszczał możliwość rozwiązań indywidualnych pod warunkiem niepogorszenia stanu środowiska. Skarżący podkreślił, że zlikwidował trzy piece i w miejsce jednego z nich zamontował kominek, w jego opinii nie pogorszył stanu środowiska, a kominek ten wykorzystuje okazjonalnie. Skarżący podniósł ponadto, iż aktualnie obowiązuje uchwała Rady Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2011 r. w sprawie Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego "P." w S., w której nie jest wyłączona możliwość instalowania kominków. Pełnomocnik organu natomiast podtrzymał stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę i podał, że w ocenie organu pojęcie systemu grzewczego sprowadza się w tym przypadku do oceny sposobu ogrzewania i sposobu rozprowadzania ciepła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w uzasadnieniu przywołanego na wstępie wyroku wskazał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie - organy nadzoru budowlanego działały w granicach określonych prawem, a stan faktyczny w sprawie został prawidłowo ustalony. Nie naruszono zatem przepisu art. 7 ani 77 k.p.a. Sąd wskazał, że w rozpatrywanej sprawie poza sporem jest, że skarżący w lokalu mieszkalnym nr [...], położonym przy ul. J. [...] w S., w dużym pokoju, w miejscu uprzednio zamontowanego pieca kaflowego, zamontował wkład kominowy z odprowadzeniem spalin do przewodu dymowego, wykorzystywanego wcześniej na potrzeby pieca kaflowego. Wynika to zarówno z treści pisma skarżącego z dnia 14 września 2010 r., skierowanego do organu I instancji w sprawie legalizacji kominka na paliwo stałe oraz z załączonej do niego dokumentacji technicznej, jak i z treści protokołu oględzin wykonanych robót budowlanych, przeprowadzonych w dniu 5 stycznia 2011 r. w związku ze złożonym wnioskiem. Sąd wskazał, że kominek nie stanowi przyłącza i urządzenia instalacyjnego, lecz podlega realizacji wewnątrz obiektu. Sam komin stanowi zaś część obiektu budowlanego. W zależności od faktycznego zakresu robót, niezbędnych do realizacji kominka, wymagały one co do zasady pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, bądź stanowiłyby remont, podlegający zgłoszeniu. W niniejszej sprawie skarżący nie ubiegał się o udzielenie pozwolenia na budowę kominka, a jedynie złożył wniosek o jego legalizację, dopiero po uprzednim wykonaniu wyżej wskazanych robót. Słuszne było zatem stanowisko organów, że przedmiotowe roboty stanowiły samowolę budowlaną. Stwierdzenie przez organ nadzoru budowlanego faktu samowolnej realizacji jakichkolwiek robót budowlanych obliguje ten organ do podjęcia działań, mających na celu likwidację samowoli na gruncie Prawa budowlanego. Nie ma przy tym znaczenia akcentowana przez skarżącego kwestia, iż lokal posiada inne ogrzewanie (gazowy system grzewczy), a sporny kominek spełnia jedynie funkcję ozdobną i jest użytkowany okazjonalnie, gdyż niewątpliwie jest on opalany drewnem lub brykietami. Bezzasadny jest również, zdaniem Sądu, zarzut dotyczący naruszenia przez organy przepisów prawa miejscowego, tj. uchwały Rady Miasta S. Nr [...]z dnia [...] lutego 1998 r. w sprawie II edycji zmian Miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S. na obszarze dzielnicy S. Z opisu do tego planu wynika, że obszar między ulicami: J., B., M., B., L., P. oznaczony został symbolem "[...]", a tym samym nieruchomość, w której znajduje się lokal mieszkalny skarżącego położona jest w terenie elementarnym oznaczonym symbolem "[...]", typ morfoplanistyczny "[...]". Natomiast w § 4 pkt 7) opisu do planu zagospodarowania przestrzennego, dotyczącym obsługi inżynieryjnej (13.3) ustalony został zakaz instalowania w obiektach nowych i modernizowanych lokalach systemów grzewczych na paliwa stałe. W kwestii znaczenia pojęcia "system grzewczy" użytego w ustaleniach miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Sąd stwierdził, że w ww. planie nie ma definicji tego pojęcia. Skoro uchwałodawca nie sformułował definicji to znaczy, że pojęcie to należy rozumieć w takim znaczeniu, w jakim funkcjonuje w języku powszechnym. Plan zagospodarowania przestrzennego stanowi zbiór przepisów prawa miejscowego i przy jego wykładni należy stosować te same reguły, jakie stosuje się przy wykładni prawa powszechnie obowiązującego. Tak więc przyjęcie przez organ, że kominek to rodzaj systemu grzewczego, było prawidłowe z uwagi na sposób ogrzewania i rozprowadzania ciepła. Co do ustaleń planu przyjętego uchwałą Rady Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2011r. dla terenu "P.", Sąd wskazał, że jest on planem dla innej dzielnicy i nie może być podstawą rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Należy w związku z tym w ocenie Sądu zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że wykonane roboty budowlane naruszają ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Niezgodność zrealizowanych robót budowlanych z ustaleniami planu wyłączyła tym samym możliwość doprowadzenia przedmiotowych robót do stanu zgodnego z prawem. W świetle powyższego procedura budowlana zastosowana przez organy orzekające w sprawie była prawidłowa. Odnośnie interpretacji i znaczenia § 12 pkt 13 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (teren elementarny [...]) Sąd wskazał, że nie modyfikuje on § 4 pkt 7) opisu do planu w zakresie zakazu instalowania w obiektach nowych i modernizowanych lokalach systemów grzewczych na paliwa stałe. Tym samym propozycja wykładni ustaleń planu przedstawiona przez skarżącego nie znajduje uzasadnienia. W kwestii natomiast zarzutu dotyczącego naruszenia art. 7 i 77 k.p.a. stwierdzić trzeba, że nie zasługuje on na uwzględnienie, bowiem organy w sposób wyczerpujący zebrały, a następnie rozpatrzyły zebrany materiał dowodowy. Ponadto skarżący uznany za stronę postępowania przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. zawiadomieniem z dnia 18 stycznia 2011 r., miał możliwość wypowiedzenia się odnośnie zebranego materiału dowodowego. Skargą kasacyjną A. R. zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie: 1) prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię, a przez to niewłaściwe zastosowanie, tj. § 4 pkt 2 ppkt 7 13.3 uchwały Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] lutego 1998 r. w sprawie II edycji zmian miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S. na obszarze dzielnicy S., poprzez przyjęcie, że zainstalowanie wkładu kominkowego w lokalu jest instalacją lokalnego systemu grzewczego na paliwa stałe, a w konsekwencji zastosowanie tego przepisu w niniejszej sprawie 2) przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), polegające na nieuwzględnieniu naruszenia przez organ pierwszej instancji oraz organ odwoławczy przepisów postępowania administracyjnego (art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a.) w zakresie dokładnego rozpatrzenia i należytej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, jak też należytego uzasadnienia wydanych decyzji. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz z poniesioną opłatą skarbową od pełnomocnictwa, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że w lokalu skarżącego istniał pierwotnie system ogrzewania piecowego, który jednak został zastąpiony gazowym systemem grzewczym. Gazowa instalacja ogrzewania jest instalacją nową, zamontowaną w oparciu o uzyskane pozwolenie na budowę. Istniejące pierwotnie piece kaflowe zostały rozebrane, w miejsce jednego z nich został zainstalowany wkład kominkowy z odprowadzeniem spalin do przewodu dymowego. Zdaniem skarżącego Sąd nieprawidłowo ocenił, że w przedmiotowym lokalu istnieje lokalny system grzewczy na paliwo stałe. Na skutek wykonania ww. robót dotychczasowy system ogrzewania piecowego w lokalu został zastąpiony systemem ogrzewania gazowego. Zamontowany wkład kominkowy nie jest systemem grzewczym w tym lokalu, lecz co najwyżej miejscowym źródłem ciepła. Skarżący wskazał, że o konieczności odróżnienia systemu grzewczego od źródła ciepła może świadczyć także to, że sam uchwałodawca uchwalając nowe plany miejscowe rozróżnia te dwa pojęcia (tak w § 6 pkt 6 ppkt 14 uchwały Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] września 2011 r.). Zaznaczył też, że obszar objęty ustaleniami wskazanego nowego planu bezpośrednio graniczy z terenem elementarnym [...] określonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą Nr [...]. Za powyżej opisanym rozumieniem pojęcia system grzewczy użytego w ustaleniach planu miejscowego przemawia również, zdaniem skarżącego, próba wykładni dokonana przez Biuro Planowania Przestrzennego Miasta S. Zgodnie z wyjaśnieniem Biura, pojęcie to określa zakaz instalowania lokalnych systemów grzewczych na paliwo stałe w obiektach nowych i poddawanych przebudowie nie spełniających parametrów emisji substancji szkodliwych wynikających z warunków ochrony środowiska. Natomiast dopuszcza się instalowanie indywidualnych i lokalnych źródeł ciepła na paliwa stałe, które opalane mogą być np. granulatem drzewnym, peletami, brykietem drzewnym, ekogroszkiem lub innym paliwem stałym, charakteryzującym się niską zawartością wilgoci, popiołów, siarki i innych substancji szkodliwych dla środowiska, przy jednoczesnym zapewnieniu wysokiej wartości energetycznej w nowoczesnych kotłach przystosowanych do spalania tego typu paliwa stałego. Także opinia Urzędu Regulacji Energetyki, którą uzyskał skarżący, wskazywałaby na to, że lokalny system dotyczy sposobu dostarczania ciepła do całego obiektu, w przeciwnym razie mamy do czynienia jedyne ze źródłami ciepła. Skarżący uważa zatem, że wykładnia pojęcia system grzewczy w sposób, jaki dokonał tego Sąd jest błędna, a w konsekwencji zakaz wynikający z § 4 pkt 2 ppkt 7 13.3 ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] lutego 1998 r., nie odnosi się do robót wykonanych przez skarżącego w jego mieszkaniu. Odnośnie zarzutu naruszenia przepisów postępowania skarżący wskazał, że dla stwierdzenia, iż zrealizowane roboty budowlane są niezgodne z ustaleniami planu nie jest wystarczające przywołanie wprost § 4 pkt 2 ppkt 7 13.3 planu. Konieczna w niniejszej sprawie była ocena, czy przesłanka opisana w tym przepisie ziściła się. Ocena tej przesłanki winna być dokonana w oparciu o okoliczności w sprawie wyjaśnione, tj. fakt zastąpienia piecowego systemu grzewczego mieszkania systemem gazowym oraz fakt montażu wkładu kominkowego bez instalacji rozprowadzającej ciepło. Organy administracji nie mogły ocenić spełnienia przesłanki określonej w § 4 pkt 2 ppkt 7 13.3 ustaleń planu bez uprzedniego dokonania wykładni pojęcia "system grzewczy". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę wyłącznie nieważność postępowania sądowego, która w niniejszej sprawie nie wystąpiła. Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie jest uzasadniony. Zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się w istocie do zakwestionowania przyjętego przez organy i zaakceptowanego przez Sąd instancji stanowiska, że zainstalowanie w lokalu skarżącego inwestora wkładu kominkowego stanowi instalację lokalnego systemu grzewczego na paliwa stałe w rozumieniu § 4 pkt 2 ppkt 7 13.3 uchwały Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] lutego 1998 r. w sprawie II edycji zmian miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S. na obszarze dzielnicy S. Konsekwencją tego stanowiska było rozstrzygnięcie o nakazie rozbiórki kominka wobec uznania, że istnieje sprzeczność z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego miasta S. i brak jest podstaw do legalizacji samowolnie wykonanych robót. Trafnie wskazuje skarżący na naruszenie wskazanej uchwały Rady Miasta S. Nr [...] z dnia [...] lutego 1998 r. w sprawie II edycji zmian Miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta S. na obszarze dzielnicy S. Z opisu do tego planu wynika, że obszar między ulicami: J., B., M., B., L., P. oznaczony został symbolem "[...]", a tym samym nieruchomość, w której znajduje się lokal mieszkalny skarżącego położona jest w terenie elementarnym oznaczonym symbolem "[...]", typ morfoplanistyczny "[...]". Natomiast w § 4 pkt 7) opisu do planu zagospodarowania przestrzennego, dotyczącym obsługi inżynieryjnej (13.3) ustalony został zakaz instalowania w obiektach nowych i modernizowanych lokalach systemów grzewczych na paliwa stałe. Dla uznania więc, że wykonane przez skarżącego roboty (zainstalowanie na miejscu rozebranego pieca kaflowego wkładu kominkowego z odprowadzeniem spalin do przewodu dymowego w sytuacji, gdy w lokalu istnieje legalnie zainstalowany system ogrzewania gazowego) są sprzeczne z miejscowym planem konieczne było jednoznaczne ustalenie znaczenia pojęcia "instalacja systemu grzewczego na paliwo stałe" użytego w tym akcie prawnym, biorąc również pod uwagę wykładnię celowościową. Ustaleń takich nie dokonano. Sąd zauważając, że plan miejscowy posługując się pojęciem system grzewczy nie definiuje jednak tego pojęcia, uznał, że w takiej sytuacji należy pojęcie to rozumieć w takim znaczeniu, w jakim funkcjonuje w języku powszechnym. Sąd stwierdził, że kominek jest rodzajem systemu grzewczego z uwagi na sposób ogrzewania i rozprowadzania ciepła, nie uzasadniając jednak szerzej swego stanowiska. Natomiast organy bez żadnej analizy uznały, że wykonane przez inwestora roboty polegające na zainstalowaniu na miejscu rozebranego pieca kaflowego wkładu kominkowego z odprowadzeniem spalin do przewodu dymowego są tożsame z instalacją w lokalu systemu grzewczego na paliwo stałe. Pomimo podnoszonych przez skarżącego okoliczności i argumentów świadczących w jego ocenie o tym, że należy odróżnić "pojedyncze źródło ciepła" od "instalacji systemu grzewczego", który ze swej istoty musi się składać z wielu urządzeń rozprowadzających ciepło w lokalu nie dokonano żadnych ustaleń i ocen w tym zakresie. Podzielić należy przy tym stanowisko skarżącego, że system grzewczy jest czymś więcej niż urządzeniem, które emituje ciepło. W konsekwencji stwierdzić należy, że na skutek błędnej wykładni zapisów planu okoliczność, że wykonane przez skarżącego roboty budowlane naruszają ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co wyłącza możliwość ich legalizacji została oceniona przez organy orzekające w sprawie przedwcześnie, co wadliwie zaakceptował Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia prawa materialnego - § 4 pkt 2 ppkt 7 13.3 ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] lutego 1998r., za usprawiedliwiony. Naruszenie prawa materialnego, przy braku naruszeń przez Sąd I instancji przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, było podstawą zastosowania w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny przepisu art. 188 p.p.s.a. przez uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi A. R. Uwzględniając tę skargę Naczelny Sąd Administracyjny z podanych wyżej przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i lit. c w związku z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Szczecinie z dnia [...] marca 2011 r. i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] lutego 2011 r. W toku ponownego rozpoznawania wniosku skarżącego o zalegalizowanie samowolnie wykonanego kominka na paliwo stałe zamontowanego w jego lokalu organ uwzględni ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania zawarte w uzasadnieniu wyroku. Organ, kierując się zasadami postępowania administracyjnego (art. 7, 77 §1, 80, 107 § 3 k.p.a.) weźmie przy tym pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym fakt uprzedniego zainstalowania w lokalu na podstawie pozwolenia na budowę działającego systemu ogrzewania gazowego oraz fakt montażu wkładu kominkowego bez instalacji rozprowadzającej ciepło i następnie po dokonaniu celowościowej wykładni postanowień planu dotyczących zakazu instalowania systemów grzewczych na paliwo stałe w lokalach oceni zgodność z planem samowolnie wykonanych robót. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie ar. 200 i 203 pkt. 1 p.p.s.a, które obejmują zwrot opłat poniesionych przez skarżącego oraz zwrot wynagrodzenia radcy prawnego według norm przepisanych.