II OSK 2680/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej B. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 13 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Op 349/12 odrzucającego skargę B. R. na postanowienie O. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu do ponownego rozpoznania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2012 r., sygn. akt II SA/Op 349/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę B. R. na postanowienie O. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. Sąd wskazał, że stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Brzmienie przepisu art. 83 § 3 p.p.s.a. oznacza, że jeżeli pismo nadano w zagranicznym urzędzie pocztowym, to o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania go za granicą, lecz data przekazania go polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu. W rozpoznawanej sprawie postanowienie O. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. zostało doręczone pełnomocnikowi B. R. w dniu 22 maja 2012 r., a zatem termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 21 czerwca 2012 r. Skarżąca nadała natomiast skargę przesyłką poleconą na poczcie niemieckiej w dniu 20 czerwca 2012 r. (vide: k-9 akt sądowych) i jak wynika z pisma Kierownika Wydziału Operacyjnego Poczty Polskiej S.A. z dnia 26 lipca 2012 r. (vide: k-18 akt sądowych), przesyłka ta została przyjęta w polskiej placówce pocztowej w dniu 24 czerwca 2012 r. Datę 24 czerwca 2012 r. uznać zatem należało w takiej sytuacji, za datę złożenia skargi w polskiej placówce pocztowej i jednocześnie datę wniesienia skargi w sprawie. Skoro termin do złożenia skargi upłynął w dniu 21 czerwca 2012 r., a B. R. wniosła ją w dniu 24 czerwca 2012 r., to uchybiła ustawowemu terminowi trzydziestu dni do wniesienia skargi, który to termin stanowi jeden z wymogów prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z powyższych względów, na zasadzie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, skargę B. R. należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł, jak w sentencji. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła B. R., zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając naruszenie prawa procesowego, tj.: a) art. 49 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie do przesłanej w dniu 20 czerwca 2012 r. faksem do WINB w O. skargi i nie wezwanie strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, co miało istotny wpływ na postępowanie, gdyż konsekwencją powyższego naruszenia był brak możliwości uzupełnienia skargi do WSA i jej odrzucenie, gdyby natomiast Sąd I instancji właściwie wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, ta mogłaby ją podpisać, co zobligowałoby Sąd do nadania jej biegu; b) art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez jego wadliwe zastosowanie, polegające na odrzuceniu skargi do WSA w Opolu wniesionej po terminie, podczas gdy termin został zachowany, gdyż faksem z dniu 20 czerwca 2012 r. skarga trafiła do WINB w O., a skoro tak, nie było przesłanek do jej odrzucenia, co miało istotny wpływ na postępowanie, gdyż doprowadziło do odrzucenia skargi i pozbawienia strony merytorycznego jej rozpoznania. Zważywszy na powyższe zarzuty, skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpoznawanej sprawie postanowienie O. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 22 maja 2012 r. Termin do wniesienia skargi na decyzję upływał zatem z dniem 21 czerwca 2012 r. Skarżąca w dniu 20 czerwca 2012 r. nadała równocześnie dwie skargi na w/w postanowienie - w niemieckim urzędzie pocztowym (przesyłka ta została przyjęta w polskiej placówce pocztowej w dniu 24 czerwca 2012 r.) oraz drogą faksową. Należy zwrócić uwagę, że na k-5 akt organu II instancji znajduje się skarga B. R., która wpłynęła do organu w dniu 20 czerwca 2012 r., o czym świadczy prezentata na skardze. Z powyższego wynika, że skarga została wniesiona z zachowaniem terminu. Sąd I instancji nieprawidłowo zatem uznał, że skarżąca uchybiła ustawowemu terminowi do wniesienia skargi i niezasadnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zarzut naruszenia powyższego przepisu należało zatem uznać za usprawiedliwiony. Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia art. 49 p.p.s.a., wskazać należy, że w niniejszej sprawie nie było potrzeby wzywania skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, albowiem w aktach sprawy (k-2 akt WSA) znajduje się skarga podpisana przez skarżącą. Ponadto, Sąd I instancji odrzucił skargę, gdyż uznał, że wniesiona ona została z uchybieniem terminu, nie zaś ze względu na brak formalny w postaci braku podpisu skarżącej. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał o kosztach postępowania, bowiem żaden z przepisów p.p.s.a. nie przewiduje możliwości zasądzenia bądź zwrotu kosztów postępowania w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi.