II OSK 581/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M.F. i G.F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M.F. i G.F od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 13 września 2018 r. sygn. akt II SA/Go 432/18 w sprawie ze skargi M.F. i G.F. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego i wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skargę kasacyjną od wyroku z dnia 13 września 2018 r. sygn. akt II SA/Go 432/18 oddalającą skargę M.F. i G.F. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego i wykonania określonych robót budowlanych, wywiedli skarżący. Pismem z dnia 21 listopada 2018 r. skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody. W uzasadnieniu wskazali, że zaskarżoną decyzją nałożono na nich obowiązek realizacji konstrukcji oporowych zgodnie z zawartą w aktach ekspertyzą techniczną, czyli m.in. wykonanie 7,5 m ścianki szczelnej z grodzic stalowych, wykonanie ścianki Larsena oraz wykonanie ścian oporowych żelbetowych, co będzie się wiązało z likwidacją schodów terenowych, przemieszczeniem drewutni w inne miejsce oraz rozbiórką ogrodzenia na granicy działek nr [...] i [...], wykonaniem prac ziemnych mających na celu ukształtowanie nawierzchni dojazdu oraz tymczasowym utwardzeniem drogi dojazdowej wewnętrznej. Koszt wykonania tych prac skarżący szacują na około 170.000 – 190.000 zł. W sytuacji gdy zapłacą wykonawcom wynagrodzenie to koszty te będą nie do odzyskania. Nadto dotychczasowe otoczenie budynku zostanie bezpowrotnie zniszczone. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Z treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej "p.p.s.a.", wynika, iż skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego złożony wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. We wniosku skarżący oszacowali koszt wykonania robót nakazanych decyzją na około 170.000 – 190.000 zł, jednakże powyższe nie zostało w żaden sposób uprawdopodobnione. Załączone do wniosku wydruki z internetu uprawdopodobaniają co najwyżej koszt w wysokości kilkunastu tysięcy złotych. Nadto skarżący nie przedstawili swojej sytuacji majątkowej, trudno zatem ocenić czy w stosunku do nich można mówić o niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Zwrócić bowiem należy uwagę, że pojęcie "znacznej szkody" o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy szkody której rozmiar wywołany wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego jest większy niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (porównaj: postanowienie NSA z 28.02.2018 r. II OZ 174/18). Również i kwestia zniszczenia nasadzeń wokół budynku nie przemawia za objęciem zaskarżonej decyzji ochroną tymczasową. We wniosku bowiem skarżący powołują się na zniszczenie bliżej nieokreślonych nasadzeń wokół budynku i ingerencję w estetykę ogrodu. Takie ogólnikowe stwierdzenie nie uzasadnia akcentowanej przez skarżących nieodwracalnej szkody majątkowej. We wniosku brak jest wskazania jakiego rodzaju nasadzenia i w jakiej ilości znajdują się na działce skarżących, a które mogłyby zostać zniszczone na skutek wykonania decyzji. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w okolicznościach tej sprawy brak jest podstaw do objęcia zaskarżonej decyzji ochroną tymczasową. Dlatego, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.