II OSK 759/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 8 września 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2005r. sygn. akt IV SA/Wa 963/04 o odrzuceniu skargi Wójta Gminy [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 12 października 2004r. Nr [...] w przedmiocie podwyższenia kary łącznej postanawia: - uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 marca 2005r., sygn. akt IV SA/Wa 963/04 odrzucił skargę Wójta Gminy [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 12 października 2004r. w przedmiocie podwyższenia kary łącznej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie Gmina [...] ma interes prawny i jest legitymowana do wniesienia skargi, natomiast Wójt Gminy [...] nie jest uprawniony do jej wniesienia, gdyż nie należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 25 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną wniosła Gmina [...] i stawiając zarzut naruszenia art. 50 § 1 pkt 2 oraz art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naruszenie powyższych przepisów polega m.in. na pominięciu przez Sąd faktu, iż gmina jako osoba prawna jest władna do wykonywania przysługujących jej praw i obowiązków poprzez swój organ wykonawczy – wójta, którego kompetencje określa art. 30 i 31 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach. Należy bowiem podkreślić, iż z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) wynika, iż gmina, jako osoba prawna (art. 2 ust. 2), mieści w swej strukturze organ, który reprezentuje ją na zewnątrz (art. 31), a jest nim wójt (burmistrz, prezydent miasta). Gmina posiada również zdolność procesową, dokonuje czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu (art. 26 § 1 i art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Istotną kwestią, na którą trzeba zwrócić uwagę jest to, iż samodzielność prawna gminy podlega ochronie sądowej, co wynika z art. 165 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 2 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. W myśl art. 32 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Jednakże obok takiej definicji strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie można nie dostrzegać, że podmiotem praw i obowiązków jest gmina jako wspólnota terytorialna, a nie jej organy. Organ gminy nie może być traktowany jako podmiot od niej niezależny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dostrzegł że w niniejszej sprawie Gmina [...] ma interes prawny, jednak uniemożliwił stronie działanie za pośrednictwem jej organu. Stąd wniesienie skargi w imieniu Gminy [...] przez Wójta tej gminy należało uznać za dopuszczalne. Uchylenie zaskarżonego postanowienia prowadzi do nadania biegu skardze Gminy Borzęcin na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 12 października 2004r., Nr [...] Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.