II OW 9/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz /spr./ Sędzia NSA Jan Paweł Tarno Sędzia del. NSA Zdzisław Kostka Protokolant Karolina Kubik po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Namysłowskim z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w Powiecie Namysłowskim a Burmistrzem Namysłowa w przedmiocie udzielenia informacji o zakończeniu budowy i funkcjonowaniu stacji transformatorowej postanawia: oddalić wniosek. II OW 9 / 10 UZASADNIENIE Pismem z dnia 16 grudnia 2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powicie namysłowskim wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego między nim a Burmistrzem Namysłowa w sprawie udzielenia informacji I. i S. M., "czy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie namysłowskim poinformował Burmistrza Namysłowa o zakończeniu budowy i funkcjonowaniu stacji transformatorowej". W swym wniosku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż I. i S. M. w piśmie z dnia 13 października 2009 r. zwrócili się o udzielenie przez Wydział Gospodarki Komunalnej i Inwestycji Urzędu Miejskiego w Namysłowie informacji, czy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Namysłowie "z mocy obowiązującego prawa poinformował tut. wydział o zakończeniu budowy i funkcjonowaniu stacji transformatorowej na nieruchomości będącej własnością gminy." Postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. Burmistrz Namysłowa przekazał Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w powiecie namysłowskim według właściwości wniosek I. i S. M. "w sprawie decyzji zezwalającej na użytkowanie stacji transformatorowej." W uzasadnieniu swego postanowienia Burmistrz Namysłowa wskazał, iż zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.- zwanego dalej Prawem budowlanym) organem właściwym do wydania i przekazania ww. wiadomości jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w powiecie namysłowskim. Zdaniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego I. i S. M. zwrócili się do Burmistrza Namysłowa o udzielenie informacji, czy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Namysłowie poinformował Burmistrza Namysłowa o zakończeniu budowy stacji transformatorowej zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2003 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie informacji podatkowych (Dz. U. Nr 152, poz. 1489), a nie aby organ wydał decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowaniu ww. budowli na podstawie art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej zwanej p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozstrzygania sporów kompetencyjnych pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej. Sporem kompetencyjnym jest sytuacja prawna, w której co do zakresu działania organów administracji publicznej zachodzi rozbieżność poglądów, która powinna być usunięta na skutek podjętych w tym kierunku środków prawnych. Spór kompetencyjny ma miejsce wtedy, gdy w postępowaniu przed organami chodzi o rozstrzygnięcie sprawy pomiędzy tymi samymi stronami, dotyczącej tego samego przedmiotu, przy zastosowaniu tej samej podstawy prawnej. Spór kompetencyjny może, więc powstać tylko w ramach konkretnej sprawy administracyjnej, która jest przedmiotem prowadzonego postępowania, albo co do której odmówiono nadania biegu postępowaniu. Przesłanką zatem, która jest podstawowa dla ustalenia właściwości rzeczowej, jest przedmiot sprawy administracyjnej. W razie, gdy strona składa podanie, którego przedmiot nie został ściśle ustalony, organ administracji publicznej obowiązany jest w trybie uregulowanym w art. 64 § 2 k.p.a. wezwać stronę do uzupełnienia podania. Ponadto wskazać też należało, iż spór kompetencyjny w rozumieniu przepisów k.p.a. oraz przepisów art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 p.p.s.a., jest sporem o prawo, jakie w danej sytuacji należy zastosować. Zanim to jednak zostanie ustalone, organy będące w sporze powinny ustalić jednoznacznie stan faktyczny sprawy, czyli przedmiot sprawy, w jakiej ten spór zaistniał. W sporze kompetencyjnym, o rozstrzygnięcie, którego organy administracji publicznej zwracają się do Naczelnego Sądu Administracyjnego, musi zaistnieć zgoda pomiędzy tymi organami, co do przedmiotu tego sporu, nie może więc być rozbieżności co do ustaleń stanu faktycznego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2008 r. sygn. akt II OW 1/08, LEX nr 485819). Odnosząc powyższe uwagi do rozpoznawanego wniosku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzić trzeba, iż brak jest podstaw do rozstrzygnięcia przedstawionego we wniosku sporu kompetencyjnego. Przede wszystkim wskazania wymaga, iż w swoim wniosku organ nadzoru budowlanego wskazał na występujące pomiędzy nim a Burmistrzem Namysłowa rozbieżności, dotyczące ustalenia celu nadesłanego w dniu 13 października 2009 r. przez I. i S. M. pisma do Urzędu Miejskiego w Namysłowie. Zdaniem wnioskującego o rozstrzygnięcie sporu organu, ww. osoby zwróciły się o udzielenie informacji, czy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Namysłowi poinformował Burmistrza Namysłowa o zakończeniu budowy stacji transformatorowej zgodnie z "§ 6 ust. 2" rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 marca 2003 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie informacji podatkowych, natomiast Burmistrz Namysłowa uznał, iż intencją I. i S. M. było uzyskanie informacji dotyczącej pozwolenia na użytkowanie ww. stacji transformatorowej na podstawie art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego. Istotnym dla rozpoznania przedmiotowego wniosku jest brak zgody pomiędzy ww. organami, co do stanu faktycznego sprawy, w zakresie treści żądania strony oraz podstawy materialnoprawnej tegoż wniosku, wyznaczającej przedmiot sprawy administracyjnej. Skoro, więc pomiędzy organami nie ma zgody, co do oceny stanu faktycznego i w oparciu, o jakie przepisy (prawa materialnego) należy rozstrzygnąć daną sprawę, to nie można uznać, iż istnieje tożsamość sprawy. Trudno wobec tego mówić o zaistnieniu sporu kompetencyjnego, kiedy dwa organy odnoszą się w rzeczywistości do dwu różnych spraw, chociaż dotyczących tej samej strony. Taki spór kompetencyjny należy ocenić jako pozorny, gdyż nie ma tu rozbieżności stanowisk w zakresie kompetencji tych organów, a istnieje jedynie rozbieżność poglądów, co do przedmiotu sprawy. Dopóki, więc nie nastąpi pomiędzy organami uzgodnienie stanowisk, co do istoty sprawy, nie można mówić o sporze kompetencyjnym (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2003 r. sygn. akt IV SA 3955/02 niepubl. oraz z dnia 24 lipca 2007 r. sygn. akt II OW 25/07, LEX nr 384675). Wobec tego, iż wystąpienie z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego musi być poprzedzone ustaleniem stanu faktycznego i określeniem przedmiotu sprawy, co należy do organów administracji publicznej (art. 7 k.p.a.), a nie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak takich ustaleń powoduje, że wniosek o rozstrzygnięcie sporu jest przedwczesny i jako taki podlega oddaleniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2004 r. sygn. akt OW 39/04, ONSiWSA 2004, nr 1, poz.17; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2004 r. sygn. akt OW 110/04, ONSAiWSA 2005, nr 2, poz. 46). Z przedstawionych wyżej przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 w zw. z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniosek Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oddalił. .