II OZ 1/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Żak po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K.1 i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2453/24 o odrzuceniu skargi D. K.1 i D. K. w sprawie ze skargi D. K.1 i D. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r. nr 933/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie. D. K.1 i D. K. (dalej: "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r. nr 933/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2453/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. K.1 i D. K., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), ponieważ w zakreślonym terminie skarżący (każdy z osobna) nie uiścili wpisu od skargi w kwocie 500 zł, ustalonego zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535; dalej: "rozporządzenie"), do którego zostali wezwani zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 27 marca 2025 r., a następnie, w związku z oddaleniem zażaleń na powyższe zarządzenia postanowieniami NSA z dnia 10 czerwca 2025 r., sygn. akt II OZ 778/25 oraz sygn. akt II OZ 779/25, kolejnymi zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 23 września 2025 r. W jednym piśmie skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 27 listopada 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie skarżących należało oddalić jako nieusprawiedliwione. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Według § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Wobec powyższego należy stwierdzić, że skarżący zasadnie zostali wezwani do uiszczenia należnych wpisów, których wysokość ustalona została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia nie mogły wpłynąć argumenty zażalenia odwołujące się do kwestii zawieszenia postępowania, czy też łącznej wysokości wpisów od wniesionych przez skarżących skarg do WSA w Warszawie. Oceniając legalność postanowienia z dnia 27 listopada 2025 r. należało jedynie sprawdzić, czy istniał obowiązek uiszczenia przez skarżących wpisów sądowego i w jakiej wysokości. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.