II OZ 1016/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 listopada 2004 r. sygn. akt II SA/Bd 1001/04 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia 26 sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie bez zezwolenia drzew p o s t a n a w i a oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 16 listopada 2004 r. nie uwzględnił wniosku Z. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez niego do tego Sądu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta Torunia o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 11.000,60 zł za usunięcie bez zezwolenia drzew i odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W motywach postanowienia Sąd wskazał, że składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Z. G. w żaden sposób nie uzasadnił, iż wykonanie jej stwarzałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Jako podstawę prawną postanowienia wskazano art. 61 §§ 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik skarżącego – jego syn K. G. podniósł, że nikt nie udzielił ojcu informacji, iż wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien zawierać informacje na temat zachodzącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wykonania decyzji. Zdaniem autora zażalenia organy administracji publicznej oraz odpowiedzialne osoby w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego winny udzielić prawidłowo informacji na ten temat, ewentualnie wezwać do wyjaśnienia wnioskodawcę. Składający wniosek nie posiadał wiedzy na temat procedur w administracji i ma prawo wymagać od organów administracji udzielania mu informacji. Zażalenie zawiera nadto wywody kwestionujące prawidłowość zaskarżonej decyzji jak też wytyka uchybienia proceduralne w postępowaniu administracyjnym. W kwestii wykonania zaskarżonej decyzji zażalenie podnosi, iż skarżący jest rolnikiem zajmującym się uprawą pomidorów szklarniowych. Dodatkowym źródłem jego utrzymania jest renta chorobowa otrzymywana z tytułu nieuleczalnej cukrzycy. Miesięczny dochód strony wynosi 1194 zł. II OZ 1016/05 Ze względu na prowadzoną uprawę pomidorów w tzw. cyklu całorocznym i rozpoczynaniem w grudniu nowego cyklu, który zazębia się z zakończeniem upraw z poprzedniego cyklu, skarżący ponosi wiele wydatków m.in. na opał i na drogie nasiona pomidorów do uprawy. W tej sytuacji wpłacenie kary w wysokości 11.000 zł spowodowałoby dla niego znaczne pogorszenie sytuacji materialnej i zachwiałoby możliwością prowadzenia działalności rolniczej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest pismem w postępowaniu sądowym, do którego ma zastosowanie przepis art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jeżeli więc wniosek nie odpowiada warunkom formalnym, co powoduje, iż nie może on otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spełniał warunki formalne dla pisma procesowego wskazane w art. 46 § 1 p.p.s.a. Art. 61 § 3 p.p.s.a. nie statuuje dodatkowych wymogów formalnych dla tego rodzaju pisma. Nie było zatem podstaw do wzywania strony do usunięcia braków formalnych pisma w trybie cyt. art. 49 § 1 p.p.s.a. Niewykazanie przez stronę istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest brakiem formalnym wniosku, który w tej sytuacji podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez sąd. Jednakże brak powołania się przez stronę na konkretne okoliczności świadczące o tym, że w stosunku do osoby skarżącego wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa powoduje, że wniosek w tym zakresie nie może zostać uwzględniony. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie narusza więc prawa. II OZ 1016/05 Dodatkowo należy podnieść, że argumentacja przedstawiona w zażaleniu na poparcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest nieprzekonująca ze względu na swą ogólnikowość i używanie zwrotów nieostrych ("znaczne pogorszenie sytuacji materialnej", "zachwianie możliwością prowadzenia działalności rolniczej"). Wypada też zauważyć, że od daty wydania zaskarżonej decyzji upłynął już wystarczająco długi okres czasu (1 rok i 3 miesiące), umożliwiający stronie zgromadzenie środków do wykonania decyzji. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.