II OZ 1064/06
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2006-10-19
Skład orzekający: Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uiszczenie częściowej opłaty stałej od skargi kasacyjnej wniesionej przez radcę prawnego, zamiast pełnej kwoty, stanowi brak formalny skutkujący odrzuceniem skargi, mimo powoływania się na przepis rozporządzenia, który utracił moc prawną?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie, uznając, że uiszczenie częściowej opłaty stałej od skargi kasacyjnej wniesionej przez radcę prawnego, zamiast wymaganej pełnej kwoty, stanowi brak formalny nieusuwalny, skutkujący odrzuceniem skargi na podstawie art. 221 PPSA. Sąd podkreślił, że powoływanie się na przepis rozporządzenia, który utracił moc prawną, jest bezzasadne.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku oddalającego skargę na decyzję nakazującą rozbiórkę obiektu budowlanego. Skarga kasacyjna została odrzucona z powodu nieuiszczenia pełnej opłaty stałej, mimo że skarżący zapłacili 100 zł zamiast wymaganych 250 zł. Pełnomocnik skarżących wniósł zażalenie, powołując się na przepis rozporządzenia, który miał nakazywać uiszczenie opłaty stałej na wezwanie sądu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. i M. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 lipca 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 651/04 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 kwietnia 2006 r. sygn. akt II SA/Gd 651/04 w sprawie ze skargi A. W. i M. G. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić zażalenie.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną A. W. i M. G. wniesioną od wyroku oddalającego ich skargę na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 sierpnia 2004 r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w powiecie puckim z dnia 29 kwietnia 2004 r. nakazującą M. G. i A. W. rozbiórkę obiektu budowlanego.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skargę kasacyjną w imieniu skarżących wniósł upoważniony do reprezentacji skarżących radca prawny. Tytułem opłaty od wniesionej skargi kasacyjnej uiszczony został wpis w wysokości 100 zł. Wobec tego, że wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosił – stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) połowę wpisu od skargi z zakresu budownictwa i architektury (§2 pkt 3 ust. 1 tego rozporządzenia) – 250 złotych to skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
W zażaleniu na powyższe postanowienie występujący w imieniu skarżących A. W. i M. G. pełnomocnik będący radcą prawnym zarzucił naruszenie § 5 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia, zgodnie z którym od skargi wnoszonej przez radcę prawnego, uiszcza się wpis stały, ale na wezwanie sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Wobec tego, że wniesiona w niniejszej sprawie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym skarga kasacyjna podlegała wpisowi stałemu, to pełnomocnik upoważniony do reprezentacji miał obowiązek opłacić skargę kasacyjną w należnej wysokości bez uprzedniego wezwania Sądu.
Tymczasem w rozpoznawanej sprawie od wniesionej skargi kasacyjnej opłata stała została uiszczona, ale częściowo, bowiem w kwocie 100 złotych zamiast w wymaganej wysokości 250 złotych. Uiszczenie przez pełnomocnika będącego radcą prawnym stałej opłaty w części, bowiem w wysokości niższej od kwoty opłaty stałej określonej wymienionym rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., stanowi uchybienie art. 221 ustawy p.p.s.a. i nie znosi przyjętego w tym przepisie skutku prawnego w postaci odrzucenia środka zaskarżenia.
Brak uiszczenia stałej opłaty w wysokości wymaganej przepisami, a należnej od skargi kasacyjnej wniesionej przez radcę prawnego reprezentującego stronę w terminie określonym w art. 177 § 1 p.p.s.a. stanowi uchybienie nieusuwalne w trybie przepisów o usuwaniu braków formalnych pisma procesowego i pociąga za sobą odrzucenie kasacji.
Podkreślić też trzeba, iż wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 orzeczono o niezgodności § 5 ust. 2 wspomnianego rozporządzenia z art. 221 p.p.s.a. i art. 2 Konstytucji RP oraz o zgodności art. 219 i art. 221 p.p.s.a. z przepisami art. 45 i 77 Konstytucji RP. W tej sytuacji jest bezzasadnym powoływanie się na przepis § 5 ust. 2 rozporządzenia, który z dniem 17 marca 2006 r. utracił moc prawną.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło