II OZ 110/26
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2026-02-18
Skład orzekający: sędzia NSA Jerzy Stankowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, wydane przez przewodniczącego wydziału WSA, może być wniesione przez osobę, która nie jest adresatem tego zarządzenia?Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wydziału WSA w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, które nie zostało uiszczone, może być wniesione wyłącznie przez adresata tego zarządzenia. Osoba, która nie jest adresatem zarządzenia, nie posiada legitymacji do wniesienia zażalenia, co skutkuje jego odrzuceniem jako niedopuszczalnego.Stan faktyczny
K.P. i R.P. wnieśli skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania odwoławczego. Przewodniczący Wydziału WSA wezwał R.P. do uiszczenia wpisu sądowego. K.P. i R.P. wnieśli zażalenia na to zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał te zażalenia.Rozstrzygnięcie
1. Oddalono zażalenie R.P.; 2. Odrzucono zażalenie K.P.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K.P. i R.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2630/24 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K.P. i R.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. nr 901/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. oddalić zażalenie R.P.; 2. odrzucić zażalenie K.P.
K.P. i R.P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "MWINB") z dnia 25 lipca 2024 r. nr 901/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z 5 grudnia 2025 r. wezwano R.P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję MWINB w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021 r., poz. 535 ze zm.), dalej: "rozporządzenie".
K.P. i R.P. wnieśli zażalenia na ww. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII. W uzasadnieniu zażaleń zawarto argumentację odnoszącą się do problemów finansowych oraz zgodności z prawem zaskarżonej decyzji MWINB.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie R.P. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Z kolei zażalenie wniesione przez K.P. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej : "p.p.s.a." od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stosownie zaś do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu budownictwa i architektury – 500 zł.
Skoro przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja organu nadzoru budowlanego w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego dotyczącego rozbiórki obiektu budowlanego, skarżący zasadnie został wezwany do uiszczenia należnego wpisu, którego wysokość ustalona została zgodnie z obowiązującymi przepisami. Ponadto za prawidłową należy uznać podstawę prawną wezwania do uiszczenia żądanego wpisu od skargi, termin wykonania obowiązku i konsekwencje nieuiszczenia opłaty sądowej.
Na ocenę prawidłowości zaskarżonego zarządzenia nie mogły mieć wpływu argumenty zażaleń odwołujące się do sytuacji finansowej. Na obecnym etapie postępowania badaniu podlega zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu oceniane wyłącznie pod względem legalności. Natomiast zagadnienie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może stanowić przedmiotu kontroli na obecnym etapie postępowania.
W związku z powyższym zażalenie R.P. należało oddalić.
Odnosząc się zaś do zażalenia K.P. wskazać należy, że zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w tym przepisie. Na podstawie art. 198 p.p.s.a. przepis ten ma zastosowanie także do zarządzeń przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zgodnie natomiast z art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy.
Zgodnie zaś z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może natomiast wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem zarządzenia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego zarządzenia – w tym przypadku wyłącznie R.P.
Tym samym zażalenie złożone w niniejszej sprawie przez K.P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z 5 grudnia 2025 r. wzywające R.P. do uiszczenia wpisu od skargi jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu, ponieważ nie była ona adresatem tego zarządzenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1. W punkcie 2. postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło