II OZ 1104/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ł. A. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 516/13 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi Ł. A. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt czasowy postanawia oddalić zażalenie Zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 516/13 Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał Ł. A. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt czasowy w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zażalenie na to zarządzenie wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ł.A., nie stawiając zaskarżonemu zarządzeniu zarzutu naruszenia prawa i odnosząc się do szeregu okoliczności nie związanych bezpośrednio z przedmiotem zażalenia. Skarżąca wskazała na swój zły stan zdrowia oraz złą sytuację materialną rodziny i wniosła o zwolnienie jej od kosztów sadowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesione przez stronę zażalenie jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone zarządzenie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W zażaleniu Ł.A. nie zarzuciła zaskarżonemu zarządzeniu naruszenia prawa, a tylko taka przesłanka, w przypadku jej potwierdzenia się, mogłaby spowodować uchylenie zaskarżonego zarządzenia. Wskazać należy, że skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, jednakże postanowieniem z dnia 15 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił ten wniosek bez rozpoznania, a postanowienie to – wobec jego niezaskarżenia – stało się prawomocne. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 wskazanej ustawy.