II OZ 1131/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 330/04 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 330/04 w sprawie ze skargi J. J. G. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 31 grudnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2005 r. sygn. akt II SA/Wa 330/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 28 stycznia 2005 r. wniesioną przez J. J. G., działającego przez pełnomocnika będącego adwokatem. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd, powołując się na treść przepisów: art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i §3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wskazał, iż od skargi kasacyjnej wniesionej przez pełnomocnika skarżącego nie został uiszczony wpis na rachunek WSA w Warszawie, jak również nie został przedstawiony jakikolwiek dowód na to, że wpis został uiszczony na rachunek Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wpis natomiast w sprawie niniejszej jest wpisem stałym. Sąd, w oparciu o powołane wyżej przepisy prawa stwierdził, iż skarga kasacyjna jako nieopłacona podlega odrzuceniu. Na powyższe postanowienia zażalenie wniósł skarżący, działający przez pełnomocnika, zaskarżając to orzeczenia w całości. Pełnomocnik zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że skarga ta nie została opłacona. Wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia, ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania i zasądzenie od Wojewody Mazowieckiego na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. W motywach złożonego zażalenia pełnomocnik skarżącego wskazał, iż stanowisko Sądu stwierdzające, że przedmiotowa skarga kasacyjna nie została należycie opłacona, bowiem jako wniesiona przez adwokata powinna była być ta czynność dokonana wraz z wniesieniem pisma nie jest słuszne. Stwierdził dalej, iż według jego pamięci wniósł wymaganą opłatę przelewem pocztowym. Kopii przelewu nie mógł do chwili obecnej odnaleźć. Wskazał następnie, iż jeżeli nie znajdzie tej kopii w swoich zasobach, zmuszony będzie zwrócić się o potwierdzenie tej wpłaty do władz pocztowych. Następnie pełnomocnik zwrócił się z prośbą o umożliwienie mu wyjaśnienia kwestii tej opłaty w sposób opisany w zażaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zaskarżone postanowienie sądu I instancji jest zgodne z prawem. Twierdzenie wnoszącego zażalenie, iż wniósł wymaganą opłatę przelewem pocztowym jest gołosłowne i nie poparte jakimkolwiek dowodem. Jeżeli istotnie dowód wpłaty zaginął, to pełnomocnik skarżącego dbając należycie o interesy swojego mocodawcy winien już przed wniesieniem zażalenia uzyskać potwierdzenie tej wpłaty od władz pocztowych. Tymczasem z treści zażalenia wynika, iż wnosząc je nie wystąpił nawet z takim wnioskiem. W tych warunkach wobec braku dowodu uiszczenia wpisu od wniesionej przez adwokata skargi kasacyjnej, który to wpis – co jest bezsporne – ma charakter wpisu stałego, Wojewódzki Sąd Administracyjny obowiązany był odrzucić tę skargę na podstawie art. 178 w związku z art. 197 §2 w związku z art. 221 w związku z art. 220 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 tejże ustawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.