II OZ 1140/10

II OZ 1140 / 10 POSTANOWIENIE Dnia 23 listopada 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 lipca 2010 r. sygn. akt IV SAB/Gl 59/09 w zakresie oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi L. L. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tychach w przedmiocie choroby zawodowej postanawia oddalić zażalenie. II OZ 1140 / 10 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżącego L. L. o wyłączenie sędziego NSA S. P., sędziego WSA B. K.- G. oraz sędziego WSA M. W. w sprawie ze skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Tychach. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w piśmie z dnia 13 lipca 2010 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie ww. Sędziów, powołując się na ich brak obiektywizmu i stronniczość w innych sprawach prowadzonych przed tamtejszym Sądem. Zdaniem wnioskodawcy wskazani powyżej Sędziowie bezprawnie zmienili przedmiot zaskarżenia określając go jako dotyczący choroby zawodowej a nie zgodnie z intencją skarżącego- jako skargę w przedmiocie sprawy urzędowej Sądu Pracy w Tychach o sygn. akt IV P [...]. Zamiana przedmiotu zaskarżenia w ocenie skarżącego miała na celu wydanie niekorzystnego dla skarżącego wyroku. W oświadczeniach z dnia 19 lipca 2010 r. złożonych w związku z ww. wnioskiem sędzia NSA S. P., sędzia WSA B. K.- G. oraz sędzia WSA M. W. stwierdzili, iż brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpatrywania sprawy z mocy art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, odwołując się do treści art. 19 i 20 p.p.s.a., uznał wniosek za bezzasadny. We wniosku tym skarżący nie wskazał na jakiejkolwiek faktycznie istniejącej przyczyny uzasadniającej wyłączenie wskazanych w nim Sędziów. Twierdzenia o braku bezstronności i działaniu na niekorzyść skarżącego poprzez wydanie niezgodnego z jego oczekiwaniami orzeczenia są w istocie zespołem gołosłownych zarzutów kierowanych pod adresem sędziów. Przedmiot sprawy w wojewódzkim sądzie administracyjnym zostaje określony po wpływie skargi do Sądu przez Przewodniczącego Wydziału w oparciu o zarządzenie Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych. Do wspomnianego powyżej zarządzenia dołączono załącznik nr 1, który w sposób ścisły określa dopuszczalne do stosowania w tych sądach symbole, oznaczenia oraz przedmioty spraw. W oparciu o powyżej wskazane kryteria w sprawie IV SAB/Gl 59/09 oraz poprzednio wnoszonych przez skarżącego sprawach przedmiot ten został określony jako dotyczący choroby zawodowej. Ponadto Sąd zauważył, że wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie wywołać mogą wątpliwości co do jego bezstronności. Takich zaś przyczyn, zdaniem Sądu, brak jest w tej sprawie, jak również nie zachodzą przyczyny opisane w art. 18 p.p.s.a., powodujące wyłączenie wyżej wymienionych sędziów z mocy ustawy. Mając powyższe na uwadze i działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył L. L., wnosząc o jego uchylenie i uwzględnienie wniosku o wyłączenie z dnia 13 lipca 2010 r. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, iż sędzia NSA S. P. w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 367/08 odmówił mu przywrócenia terminu, a także podniósł szereg naruszeń przepisów procesowych, odnoszących się do przedmiotu postępowania dotyczącego bezczynności organów inspekcji sanitarnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 p.p.s.a.), wyłączenie sędziego następuje na wniosek wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.). Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem odpowiedniej argumentacji przez stronę w jej wniosku i należy ją odnieść do ewentualnego braku bezstronności w konkretnej sprawie. Niedopuszczalne jest formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Okoliczność, że sędzia reprezentuje pogląd prawny niekorzystny dla strony, że wydaje odmienne z jej oczekiwaniami rozstrzygnięcia nie stanowi podstawy wyłączenia sędziego i taka sytuacja nie może być oceniana jako okoliczność mogąca wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zarzuty dotyczące wydanego w sprawie orzeczenia bądź opierające się na naruszeniu przepisów procesowych w toku postępowania mogą uzasadniać wniesienie środka odwoławczego, a nie wniosku o wyłączenie sędziego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1997 r. sygn. akt III AO 5/97, OSNP 1997, nr 24, poz. 502; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 marca 1972 r. sygn. akt I PZ 9/72, Lex nr 7068). Warunkiem koniecznym wyłączenia określonego w art. 19 p.p.s.a. jest uprawdopodobnienie, iż pomiędzy sędzią objętym wnioskiem, a stroną skarżącą lub innymi uczestnikami postępowania zachodzą takie stosunki, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., sygn. SK 53/04, publ. OTK-A 2005, nr 11, poz. 134). Uwzględniając całokształt okoliczności sprawy oraz treść wniosku o wyłączenie ww. Sędziów orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach, należało podzielić ocenę wyrażaną przez Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia Sędziów objętych wnioskiem skarżącego. Stanowiska tego skarżący nie zakwestionował również w rozpoznawanym zażaleniu, podobnie nie wskazując w nim na żadne takie okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku w świetle art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Mając powyższe względy na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie, jako pozbawione uzasadnionych podstaw.