II OZ 1212/08

Dnia 19 listopada 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Go 541/08 o wezwaniu do uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi P. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a."), stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193., dalej "rozporządzenie"), zarządzeniem z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt II SA/Go 541/08 wezwał K. P., pełnomocnika P. P., do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł od skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W dniu 15 września 2008 r. K. P. uiścił wpis sądowy w kwocie 500 zł. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł K. P. podnosząc, że w niniejszej sprawie wraz ze skargą, złożony został wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Do dnia otrzymania skarżonego zarządzenia nie otrzymał odpowiedzi na złożony wniosek. W związku powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia oraz ponowne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 2 października wezwano skarżącego do wykazania w terminie 7 dni, że wraz ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, pod rygorem uznania, że taki wniosek nie został złożony. Na przedmiotowe zarządzenie doręczone w dniu 9 października 2008 r. nie wpłynęła w wymaganym terminie odpowiedź. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 214 § 1, art. 220 § 1 i art. 230 § 1 P.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem o którym mowa w wymienionych przepisach jest, zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a., między innymi skarga. Na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia wpis od skargi dotyczącej budownictwa i architektury wynosi 500 zł. Nie ulega wątpliwości, że P. P. wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, zatem przedmiot sprawy należy zakwalifikować do kategorii budownictwo. Skoro skarga wpłynęła do wojewódzkiego sądu administracyjnego należało stosownie do art. 214 § 1 i 220 § 1 P.p.s.a. wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu w określonej wysokości. W tym stanie rzeczy zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim odpowiada prawu. Zarzut nierozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, podnoszony w zażaleniu, nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż skarżący, pomimo wezwania nie wykazał aby taki wniosek został w sprawie złożony. Wskazać również należy, że okoliczność ewentualnego złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie stanowi przyczyny prowadzącej do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, bowiem czym innym jest ustalenie wysokości wpisu sądowego od skargi, a czym innym jego egzekwowanie pod rygorem określonych skutków procesowych. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.