II OZ 1242/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1403/15 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 września 2015 r., sygn. akt VII SA/Wa 1403/15 odmówił K. K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że K. K. w dniu 21 maja 2015 r. (data stempla pocztowego) wniósł skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. We wniosku tym stwierdzono, że skarga została nadana w dniu 15 maja 2015 r., jednak wróciła do nadawcy w dniu 20 maja 2015 r. z powodu błędnego adresu. W dniu 21 maja 2015 r. K. K. przesłał skargę na dwa adresy, które znalazł na stronach internetowych bowiem nie wiedział, który jest prawidłowy. Uznał on, że w tych okolicznościach nie ponosi on winy za uchybienie terminowi. W jego ocenie prawdopodobnie błąd popełniła poczta. Skarżący do wniosku dołączył kopie potwierdzenia nadania korespondencji z dnia 15 maja 2015 r. na adres Mazowiecki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Warszawie ul. Czereśniowa 98, 05-077 Warszawa wraz z kopią koperty oraz dwa wydruki niezawierające adresów stron internetowych, z których jeden oznaczony był logiem Biuletynu Informacji Publicznej i wskazywał kod pocztowy 02-456, zaś drugi, prawdopodobnie ze strony Targeo.pl, kod pocztowy 05-077. Sąd wskazał, że decyzję II instancji, zawierającą pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z właściwymi adresami organu odwoławczego i sądu, w dniu 16 kwietnia 2015 r. odebrał dorosły domownik pod adresem skarżącego. Tym samym termin do wniesienia skargi upływał, przy uwzględnieniu, że 30 dzień przypadał w sobotę, w dniu 18 maja 2015 r. Sąd przytoczył podstawy prawne rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a., art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a. oraz art. 86 § 2 P.p.s.a.) i stwierdził, że o ile wymogi formalne dla czynności procesowej, jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu zostały przez skarżącego spełnione, to na podstawie zawartej we wniosku argumentacji i zgromadzonych w aktach sprawy dokumentach nie można uznać, że uprawdopodobnione zostały okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Sąd stwierdził, że powodem uchybienia terminu przez skarżącego były rozbieżności w danych adresowych, które znalazł on na stronach internetowych. Zaznaczył, że pierwszą skargę skarżący nadał w dniu 15 maja 2015 r., wskazując kod pocztowy 05-077. Skarga ta wróciła z powodu wskazania błędnego adresu. Jednocześnie Sąd zauważył, że w pouczeniu, które było dołączone do zaskarżonej decyzji, skarżący miał podany prawidłowy adres organu. Zatem argument, że strona miała trudności w określeniu, który adres jest prawidłowy należało uznać za niezasadny. Sąd zauważył, że organ nie odpowiada za treści przedstawione na stronach internetowych z nim niezwiązanych. Fakt, że skarżący skorzystał z adresu znajdującego się na stronie internetowej, prowadzonej przez podmiot inny niż organ, nie może przemawiać za brakiem winy w uchybieniu terminu. Sąd stwierdził, żew pierwszej kolejności skarżący miał obowiązek zastosować się do przesłanego mu pouczenia, które zawierało pełny adres organu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, zaskarżając je w całości. Jego zdaniem Sąd uznał niesłusznie, że winę ponosi on winę w przesłaniu skargi na błędny adres, który był dostępny na stronie internetowej. Stwierdził, że choć skargę nadał na poczcie na błędny adres, to uczynił to w terminie i to powinno być wyznacznikiem zachowania terminu do wniesienia skargi. Podniósł, że jego wniosek o przywrócenie terminu także został skierowany na błędny adres ale korespondencja ta nie została zwrócona. Twierdzi, że skoro odnalazł adres na stronie internetowej, to należało uznać, że był on właściwy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: P.p.s.a.) w związku z art. 85 P.p.s.a. skarga złożona przez stronę jest bezskuteczna, jeśli wniesiono ją po upływie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 86 § 1 P.p.s.a., możliwe jest przywrócenie uchybionego terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy oraz wniosła o przywrócenie terminu do jej dokonania w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Przy ocenie, czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd I instancji słusznie uznał, że przesłanie skargi na błędny adres nie jest okolicznością uzasadniającą brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Jak wynika bowiem z akt sprawy skarżący dysponował właściwym adresem organu za pośrednictwem, którego miał wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Prawidłowy adres został wskazany w pouczeniu skarżonej decyzji (str. 3 zaskarżonej decyzji). Wyraźnie wskazano tam, że "strona może w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji wnieść skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie Wydział VII, ul. Jasna 2/4, 00-113 Warszawa za pośrednictwem Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, ul. Czereśniowa 98, 02-456 Warszawa ...". Zatem argumenty podnoszone przez skarżącego we wniosku o przywrócenie terminu, że nie wiedział, który adres wskazany na stronach internetowych był prawidłowy, nie świadczą o braku jego winy. Mając do dyspozycji zaczerpnięte ze stron internetowych dwie niepokrywające się w pełni informacje o adresie organu (kod pocztowy ze strony Targeo.pl 05-077 i kod pocztowy 02-496 z BIP organu), skarżący dochowując należytej staranności w przygotowaniu skargi do wysyłki, powinien ustalić, który z adresów jest prawidłowy. Skarżący nie poczynił takich ustaleń i posłużył się adresem nie prawidłowym. Taka sytuacja jednoznacznie wskazuje, że wykazał się on niestarannością, która skutkowała uchybieniem terminu do wniesienia skargi. Nie wiadomo dlaczego skarżący adresując przesyłkę ze skargą nie zastosował się do treści pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji a szukał potrzebnych do wniesienia skargi informacji na stronach internetowych. Opisana sytuacja wskazuje, że przyczyną nie dochowania terminu do złożenia skargi była w istocie niedokładność przy sporządzaniu pisma procesowego jakim jest skarga, w szczególności przy jej adresowaniu. Ta jednak okoliczność ewidentnie wskazuje na winę skarżącego w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi. Zatem słusznie Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu uznał, że brak było podstaw do przywrócenia terminu i oddalił wniosek w tym zakresie. Argument, który podnosi w zażaleniu skarżący, iż nadał skargę na poczcie w terminie i choć uczynił to na błędny adres, to należałoby uznać, że terminu dotrzymał, jest bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Sam fakt złożenia skargi w urzędzie pocztowym nie wskazuje na skuteczność dokonanej czynności procesowej. Skarga ta musi zostać właściwie zaadresowana, a tego w tym przypadku zabrakło. Twierdzenia skarżącego, że wniosek o przywrócenie terminu także został nadany na niewłaściwy adres, a mimo to nie został mu zwrócony i wywołuje skutki są nieuprawnione. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że koperta ze skargą, której terminu wniesienia uchybiono (nadana 15 maja 2015 r.) została zaadresowana do organu na adres MWINB w Warszawie ul. Czereśniowa 98 05-077 Warszawa (k. 17 akt), natomiast wniosek o przywrócenie terminu zaadresowano MWINB w Warszawie ul. Czereśniowa 98 02-456 Warszawa (k. 22 akt). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie, którym skarżącemu odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi jest prawidłowe. W oparciu o argumenty podniesione we wniosku o przywrócenie terminu oraz dokumenty zgromadzone w sprawie nie sposób było uznać, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminowi. Zatem brak było przesłanki z art. 87 § 2 P.p.s.a. by wniosek ten Sąd I instancji mógł uwzględnić. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.