II OZ 1264/10

II OZ 1264 / 10 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 968/09 w zakresie odrzucenia zażalenia W. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2010. sygn. akt II SA/Wa 968/09 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej W. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2009 r. sygn. II SA/Wa 968/09 w zakresie odrzucenia skargi W. A. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia i zmiany decyzji w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia oddalić zażalenie. II OZ 1264 / 10 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie W. A. na postanowienie tego Sądu z dnia 19 lutego 2010 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji, wskazując na treść art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), podkreślił, że W. A. wniósł w dniu 7 marca 2010 r. zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 8 grudnia 2009 r., odrzucającego skargę W. A. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie odmowy uchylenia i zmiany decyzji w sprawie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską. Przewodnicząca Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 17 marca 2010 r. wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu należnego od wniesionego zażalenia. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2010 r. sygn. akt II OZ 351/10 oddalono zażalenie W. A. wniesione na powyższe zarządzenie. W konsekwencji powyższego skarżący został w dniu 26 kwietnia 2010 r. wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 17 marca 2010 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania oraz pouczony o skutkach jego niewykonania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 maja 2010 r. Skarżący w wyznaczonym terminie nie uiścił należnego wpisu sądowego od zażalenia, stąd Sąd zobligowany był do jego odrzucenia. Z przedstawionych wyżej względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił wniesione zażalenie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W. A., wnioskując o jego zmianę lub uchylenie. Odpowiedź na zażalenie złożył Komendant Główny Policji, wnosząc o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowanie, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis podlegają odrzuceniu przez sąd. W okolicznościach niniejszej sprawy wobec prawomocnego oddalenia zażalenia za zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 17 marca 2010 r. określające wysokość należnego w sprawie wpisu, prawidłowym było wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia. Skoro w wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił stosownego wpisu, tym samym zasadnie Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 19 lutego 2010 r., odrzucające skargę kasacyjną sporządzoną przez skarżącego osobiście. W związku z powyższym, kontrolowane w niniejszym postępowaniu orzeczenie Sądu pierwszej instancji należało uznać za prawidłowe. Skarżący nie przedstawił też żadnych okoliczności, które by tą ocenę skutecznie podważały. Mając wskazane wyżej okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., jako pozbawione uzasadnionych podstaw.