II OZ 1287/11

II OZ 1287 / 11 POSTANOWIENIE Dnia 7 grudnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. K. i [...] Stowarzyszenia [...] w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 sierpnia 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1514/11 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] Spółki z o. o. w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić zażalenia. II OZ 1287 / 11 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej przez [...] Sp. z o.o. w W. decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2011 r., utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] lutego 2011 r., nakazującej Spółce dokonanie rozbiórki wybudowanej samowolnie stacji bazowej telefonii komórkowej sieci ERA zlokalizowanej na działce nr ew. 44 z obrębu 6-13-11 na dachu budynku przy ul. P. w Warszawie. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w mieniu, związanej ze stratami finansowymi po stronie inwestora, który wykorzystuje przedmiotową stację zgodnie z jej przeznaczeniem dla celów utrzymania i prawidłowego funkcjonowania sieci telefonii komórkowej na tym terenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wstrzymując wykonanie zaskarżonej decyzji, wskazał na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), podkreślając, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. W niniejszej sprawie, mając na uwadze przedmiot zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że wykonanie jej mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie nakazu rozbiórki prowadzi, bowiem zazwyczaj do zniszczenia, co najmniej części użytych do budowy materiałów budowlanych oraz wiąże się z poniesieniem nakładów finansowych. Ewentualny zaś powrót do stanu poprzedniego po wykonaniu takiego obowiązku, o ile jest możliwy, również wymaga poniesienia dodatkowych kosztów oraz nakładu pracy. Brak wstrzymania wykonania ww. decyzji przez Sąd skutkowałby rozbiórką obiektu budowlanego, a w przypadku niewykonania obowiązku nałożonego na skarżącego skutkowałby wszczęciem postępowania egzekucyjnego, mającego na celu wyegzekwowanie nakazu rozbiórki. Ponadto, Sąd podzielił argumentację skarżącej, dotyczącą niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody związanej ze stratami finansowymi, jakie poniosłaby skarżąca w przypadku wykonania nakazu rozbiórki przedmiotowego obiektu, zapewniającego funkcjonowanie sieci telefonii komórkowej na danym terenie. Wniosek skarżącej był zatem uzasadniony. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli Z. K. i [...] Stowarzyszenia [...] w R. W uzasadnieniu zażalenia Z. K., wnosząc o jego uchylenie, wskazał na okoliczności faktyczne sprawy oraz argumentację przemawiającą za bezzasadnością skargi. Nadto stwierdził, że wykonanie nakazu rozbiórki nie będzie prowadzić do zniszczenia części użytych do jego budowy, bowiem maszt antenowy złożony jest z elementów, które są ze sobą jedynie poskręcane. Wnoszące zażalenie Stowarzyszenie zarzuciło zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenia art. 61 § 3, art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 2 Konstytucji RP oraz art. 90 Prawa budowlanego, wskazując w uzasadnieniu na okoliczności, w których zapadło skarżone rozstrzygnięcie organu II instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wymaga przy tym podkreślenia, iż wstrzymanie wykonania decyzji, nie jest tożsame z rozpoznaniem zarzutów skargi w odniesieniu do zaskarżonej decyzji te, bowiem będą przedmiotem oceny Sądu w dalszym postępowaniu. Celem natomiast instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2008 r. sygn. akt II OZ 741/08, LEX nr 493666). Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, iż nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie, a to z uwagi na przedmiot kontrolowanej decyzji, może spowodować wystąpienie niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Stwierdzić trzeba, iż oceny prawidłowości kontrolowanego rozstrzygnięcia nie podważyła skutecznie argumentacja podnoszona we wniesionych zażaleniach. W przeważającej części zawarte w złożonych zażaleniach wywody odnosiły się do okoliczności związanych z wydaniem zaskarżonej decyzji i oceny jej prawidłowości, co jak stwierdzono na wstępie, pozostawało bez wpływu na ocenę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Tymczasem uwzględniając fakt, że wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę z reguły powoduje wystąpienie przesłanki, uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (art. 61 § 3 p.p.s.a.), Sąd pierwszej instancji zasadnie wskazywał na możliwość wystąpienia elementów wskazanych w normie stanowiącej podstawę orzekania w sprawie. W kontrolowanym rozstrzygnięciu nie można dopatrzeć się również naruszenia art. 61 § 3, art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 2 Konstytucji RP oraz art. 90 Prawa budowlanego, na co wskazywało skarżące Stowarzyszenie. Końcowo zauważyć również należy, iż po złożeniu przez Z. K. zażalenia w dniu 29 sierpnia 2011 r., strona żaląca poinformowała w dniu 5 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, że dokonała zbycia przez nieruchomości przy ul. S. w Warszawie. Powyższe oświadczenie, będzie miał na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., jako pozbawione uzasadnionych podstaw.