II OZ 1357/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 września 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1062/17 o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie. Zarządzeniem z dnia 29 września 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 1062/17, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie: P.p.s.a.) wezwał A. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, w kwocie 200 zł. Jako podstawę prawną określenia wpisu wskazano § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżący wniósł o jego zmianę i ustalenie wpisu w kwocie 100 zł ewentualnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że ustalenie wpisu w wysokości 200 zł jest wadliwe, bowiem wpis powinien być ustalony na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi i wynosić 100 zł. Skarga została złożona na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu, a więc formalnie nie zostało jeszcze wszczęte postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego. Dlatego też zaskarżone postanowienie Wojewody Podkarpackiego nie jest postanowieniem, o którym mowa w § 2 ust. 5 wymienionego rozporządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na postanowienie Wojewody Podkarpackiego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego,. Wbrew ocenie zawartej w zaskarżonym zarządzeniu, będące przedmiotem skargi postanowienie nie jest postanowieniem, o którym mowa w § 2 ust. 5 rozporządzenia. W myśl powyższego przepisu znajduje on zastosowanie w sprawach skarg dotyczących m.in. decyzji lub postanowień "wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego". Posłużenie się pojęciem "w trybie" nie oznacza, że przepis ten dotyczy wszystkich rozstrzygnięć, nawet incydentalnych kwestii, podejmowanych w toku wznowionego postępowania. Sprawy ze skarg na akty administracyjne wydane w trybie wznowienia obejmują tylko rozstrzygnięcia kończące (formalnie lub merytorycznie) postępowanie w takiej sprawie. W pozostałych przypadkach koniecznym staje się odwołanie do normy ogólnej zawartej w § 2 ust. 1 rozporządzenia. Przepis ten odnosi się do wszystkich postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, bez rozróżniania czy chodzi o postępowanie ogólnoadministracyjne (jurysdykcyjne), czy też postępowania prowadzone w specyficznych trybach (nadzwyczajnych). O ile w danej sprawie nie zaistnieją zatem opisane w kolejnych przepisach (§ 2 ust. 2-5 rozporządzenia) sytuacje szczególne, to zastosowanie w sprawie znajdzie właśnie § 2 ust. 1 rozporządzenia, na co wskazuje wykładnia systemowa wewnętrzna § 2 ww. rozporządzenia (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2014 r., II OZ 1242/13, CBOSA, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). O ile § 2 ust. 1 rozporządzenia ma charakter lex generalis, na co wskazuje użyte w nim wyrażenie "Wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi...", dalsze ustępy tego paragrafu (od ust. 2 do ust. 6) mają charakter lex specialis ze względu na dookreślenie przedmiotu spraw, od których wnosi się skargę do sądu administracyjnego. Uwzględniając powyższą wykładnię rozporządzenia, należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem postępowania nie jest postanowienie, o którym mowa w § 2 ust. 5 rozporządzenia, bowiem nie jest to postanowienie kończące merytorycznie tryb wznowieniowy sprawy. Dlatego też nie znajduje w sprawie zastosowania reguła kolizyjna lex specialis derogat legi generali, a zatem wysokość wpisu w sprawie winna być określona na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia i wynieść 100 zł, na co słusznie wskazuje skarżący. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.