II OZ 1739/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K. P., R. P., D. K. i D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 572/24 odrzucające skargę K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 stycznia 2024 r. nr 36/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1) oddalić zażalenia K. P. i D. K., 2) odrzucić zażalenia R. P. i D. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 572/24 odrzucił skargę K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 stycznia 2024 r. nr 36/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII z 20 maja 2025 r. każda ze skarżących (tj. K. P. i D. K.) została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 5 marca 2024 r. (wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 4 stycznia 2024 r. nr 36/2024), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone K. P. 11 czerwca 2025 r., natomiast D. K. wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone 16 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaznaczył, że skarga składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać wymogi, dotyczące opłaty sądowej. W myśl art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony w terminie 7 dni należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że nie zostały uiszczone należne wpisy od skargi. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków fiskalnych skargi upłynął K. P. 18 czerwca 2025 r., natomiast D. K. siedmiodniowy termin do usunięcia braków fiskalnych skargi upłynął 23 czerwca 2025 r. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji. Zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 11 sierpnia 2025 r. złożyli K. P., R. P., D. K. i D. K. [1]. W uzasadnieniu zażaleń zawarto argumentację odnoszącą się do zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenia nie zasługiwały na uwzględnienie, bowiem Sąd Wojewódzki prawidłowo orzekł o odrzuceniu skargi w niniejszej sprawie. Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zaznaczyć trzeba, że w razie nieuzupełnienia braków fiskalnych w wyznaczonym terminie po stronie sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Jak wynika z akt sądowych zarządzeniami z dnia 5 marca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 572/24, Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał K. P. oraz D. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 stycznia 2024 r., w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przesyłkę skierowano do Z. G., który odebrał ją 8 kwietnia 2024 r.. Postanowieniami z dnia 27 listopada 2024 r. WSA utrzymał w mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 9 października 2024 r. o odmowie przyznania K. P. prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych oraz D. K. prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Zarządzeniami z dnia 27 listopada 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 572/24, Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w związku z prawomocnym zakończeniem postępowania o przyznanie prawa pomocy, wezwał K. P. oraz D. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4 stycznia 2024 r., w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi oraz poinformował skarżące, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wstrzymuje biegu 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Zażalenia na powyższe zarządzenia złożyli D. K., K. P., D. K. [1] i R. P. W dniu 12 marca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenia na zarządzenia z dnia 27 listopada 2024 r. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII z 20 maja 2025 r. każda ze skarżących (tj. K. P. i D. K.) została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 5 marca 2024 r. (wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 4 stycznia 2024 r. nr 36/2024), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak słusznie wskazał Sąd Wojewódzki wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone K. P. 11 czerwca 2025 r., a D. K. 16 czerwca 2025 r W wyznaczonym terminie należne wpisy od skargi nie zostały uiszczone. Takie zaś okoliczności uprawniały Sąd I instancji do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi K. P. i D. K.. Argumentacja zawarta w zażaleniu tej zaś oceny nie podważa skutecznie, ponieważ skupia się na innych zagadnieniach niż wynikające z art. 220 § 3 p.p.s.a. Zażalenia wniesione przez R. P. i D. K. [1] podlegały natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. R. P. i D. K. [1] nie przysługiwało prawo do zaskarżenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 2025 r. bowiem nie są oni uczestnikami przedmiotowego postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. Rozstrzygnięcie w punkcie drugim postanowienia podjęto zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.