II OZ 199/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Bąkowski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D.K.1 oraz D.K.2 na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2535/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi D.K.1, D.K.2, K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lipca 2024 r., nr 924/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 października 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 2535/24, odrzucił skargę D.K.1 oraz D.K.2 na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 26 lipca 2024 r., nr 924/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Pismami z 26 sierpnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 5 sierpnia 2025 r., wezwał D.K.2 i D.K.1 do wykonania prawomocnych zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 11 kwietnia 2025 r. dotyczących uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały skutecznie doręczone D.K.2 oraz D.K.1 1 września 2025 r. (k. 99 i 100 akt sądowych). Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął skarżącym 8 września 2025 r. Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Sądu stwierdzono, że skarżący nie uiścili należnych wpisów od skargi. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając powyższe na uwadze, uznał że skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Pismem z 17 listopada 2025 r. zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli D.K.1 i D.K.2, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu podniesiono kwestię nadmiernego obciążenia i naruszenia prawa do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Do zadań Sądu I instancji po wpłynięciu środka odwoławczego należy m.in. zbadanie czy został uiszczony przewidziany prawem wpis. W przypadku, gdy wpis nie został uiszczony, Sąd wzywa do usunięcia braku fiskalnego. Jeśli wskazane uchybienie nie zostanie w wyznaczonym terminie usunięte, Sąd I instancji postanawia na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. o odrzuceniu środka odwoławczego. Na postanowienie to przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 i 8 p.p.s.a. W pierwszej kolejności należy wskazać, że żalący zostali prawidłowo wezwani do uiszczenia wpisu zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII, a następnie do wykonania tego zarządzenia. Jednocześnie zostali oni prawidłowo pouczeni o rygorze niezastosowania się do wezwania. Skarżący nie sprostali powyższemu w zakreślonym przez Sąd I instancji terminie. Nieuiszczenie wpisu jest szczególnym rodzajem braku formalnego skargi, który powstaje nie z datą jej wniesienia, lecz dopiero gdy skarżący, pomimo wezwania, nie uiści wpisu we wskazanym przez sąd terminie. Z tego też powodu samodzielną podstawą do odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu sądowego jest art. 220 § 3 p.p.s.a. Podnoszone w zażaleniu okoliczności związane z czynnościami organu, nie podlegają rozpoznaniu merytorycznemu, tym samym nie mogą świadczyć o wadliwości postanowienia Sądu I instancji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.