II OZ 302/12

II OZ 302 / 12 POSTANOWIENIE Dnia 19 kwietnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 stycznia 2012 r. sygn. akt II SA/Bd 645/11 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi I. S. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie przekazania podania według właściwości postanawia oddalić zażalenie. Sygn. akt II OZ 302 / 12 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił skarżącej I. S. przyznania prawa pomocy. Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia, postanowieniem z dnia 9 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia [...] maja 2011 r. w przedmiocie przekazania podania według właściwości. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2011 r. sygn. akt II OZ 1046/11. Pismem z dnia 25 listopada 2011r. skarżąca ponownie wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika, wskazując, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, osiągając comiesięczny dochód z wynagrodzenia za pracę w wysokości 2300 zł. Jako posiadany majątek skarżąca zadeklarowała budynek wielolokalowy, natomiast jako konieczne wydatki, skarżąca wskazała niezbędne koszty związane z utrzymaniem swoim oraz posiadanej nieruchomości. W sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego oddalającego powyższy wniosek skarżąca wniosła o zwolnienie jej od kosztów w połowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, podejmując zaskarżone rozstrzygnięcie, wskazał, że jedynym kryterium, jakim kieruje się Sąd rozpatrując wniosek strony w przedmiocie prawa pomocy są możliwości zarobkowe i sytuacja finansowa strony. Zdaniem Sądu, jak wynika z zawartych w przedłożonym przez skarżącą formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy informacji są one tożsame z danymi na podstawie, których w uprzednio prowadzonym postępowaniu z zakresu prawa pomocy odmówiono skarżącej przyznania tego prawa. Tożsamy jest również zakres rozpatrywanego prawa pomocy, bowiem skarżąca w uprzednio złożonym sprzeciwie, będącym podstawą wydania postanowienia w dniu 9 września 2011 r. również wnosiła w przypadku nie przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym o zwolnienie jej od kosztów sądowych w jednej drugiej. Wskazując na swoje związanie wykładnią dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny (art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.), Sąd uznał, że przy braku istotnej zmiany sytuacji majątkowej skarżącej na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 tej ustawy wniosek skarżącej podlegał oddalenia. Pismem z dnia 16 marca 2012 r. skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia z dnia 30 stycznia 2012 r. w całości i zwolnienie jej od kosztów w połowie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stronie może zostać przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie natomiast do art. 165 p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Uwzględniając treść powyższych norm prawnych stwierdzić trzeba, że Sąd pierwszej instancji zasadnie zaskarżonym postanowieniem odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżąca nie wykazała, bowiem, iż jej sytuacja materialna i rodzinna ulegała takiemu pogorszeniu, które uzasadniałoby uwzględnienie przedmiotowego wniosku. W tej sytuacji nie zaistniały, zatem żadne okoliczności, o jakich mowa w art. 165 p.p.s.a., uzasadniające zmianę wcześniejszego postanowienia Sądu. Ze wskazanych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) postanowił zażalenie oddalić.