II OZ 303/14
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2014-03-25
Skład orzekający: Paweł Miładowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoby, które nie są stroną postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, mogą wnieść zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego skierowane do innej osoby?Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego przysługuje tylko tym osobom, których praw lub obowiązków dotyczy to zarządzenie. Osoby, które nie są stroną postępowania i których zarządzenie nie dotyczy, nie są uprawnione do wniesienia zażalenia, co skutkuje jego odrzuceniem. W przypadku braku opłaty sądowej, przewodniczący wzywa do jej uiszczenia, a w razie bezskuteczności wezwania, pismo podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Przewodniczący Wydziału WSA wezwał M. M. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Na to zarządzenie zażalenie złożyli D. R., M. W. i M. M.. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenia.Rozstrzygnięcie
1) oddalono zażalenie M. M.; 2) odrzucono zażalenie D. R. i M. W..Pełny tekst orzeczenia
Dnia 25 marca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenie D. R., M. W. i M. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lutego 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 226/14 o wezwaniu M. M. do uiszczenie wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi D. R., M. W. i M. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1) oddalić zażalenie M. M.; 2) odrzucić zażalenie D. R. i M. W..
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 4 lutego 2014 r. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą M. M. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...], stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyli D. R., M. W. i M. M..
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w związku z treścią art. 214 § 2 p.p.s.a. zasadne było w niniejszej sprawie wezwanie osobno każdego ze skarżących do uiszczenia wpisu sądowego. Jak wynika bowiem z zaskarżonego postanowienia nie dotyczy ono wspólnego interesu prawnego wszystkich skarżących, lecz dotyczy wyłącznie interesu prawnego D. R., na którego wniosek odmówiono wszczęcia postępowania nieważnościowego. Zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2013 r., znak: [...], zostało zatem wydane w trybie stwierdzenia nieważności. Zgodnie z treścią § 2 ust. 5 ww. rozporządzenia wpis w tego rodzaju sprawach wynosi 200 zł. Nie ulega zatem wątpliwości, że zaskarżonym zarządzeniem M. M. została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z tego względu zażalenie M.M. podlega oddaleniu.
Ponadto wskazania wymaga, że uprawnienie do wniesienia zażalenia przysługuje jedynie tym osobom, których praw lub obowiązków dotyczy zarządzenie. Oznacza to, że D. R. i M. W. działający w imieniu własnym nie byli uprawnieni do kwestionowania zarządzenia skierowanego do M. M.. Wniesienie przez pozostałych skarżących, tj. D. R. i M. W. zażalenia na zarządzenie, które dotyczyło obowiązków innej osoby, było zatem niedopuszczalne. Z tego względu zażalenie D. R. i M. W. podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2, art. 214 § 2 oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło