II OZ 319/21

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. F. i T. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 18 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Ke 112/21 odrzucające skargi A. F. i T. F. w sprawie ze skarg B. P.-S., T. S., A. F. i T. F. na decyzję Wojewody Ś. z dnia 15 grudnia 2020 r. znak: ... w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, postanowieniem z dnia 18 marca 2021 r. sygn. akt II SA/Ke 112/21 na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., odrzucił skargi A. F. i T. F. w sprawie ze skarg B. P.-S., T. S., A. F. i T. F. na decyzję Wojewody S. z dnia 15 grudnia 2020 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że B. P.-S., T. S., A. F. i T. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargi na decyzję Wojewody S. z dnia w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniami z dnia 17 lutego 2021 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wezwał A. F. i T. F. do: podania nr PESEL, nadesłania 6 odpisów skargi, uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w wysokości 500 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia ich skarg. Przedmiotowe wezwania zostały doręczone - odrębnie - A. F. i T. F. w dniu 22 lutego 2021 r. W wyznaczonym terminie A. F. i T. F. nadesłali żądane odpisy skargi oraz podali swoje nr PESEL, nie uiścili natomiast wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny mając na uwadze nieuiszczenie wpisu sądowego przez skarżących A. F. i T. F. odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W zażaleniu A. F. i T. F. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia wskazując na naruszenie przepisów tj. art. 214 § 2 p.p.s.a. przez uznanie, że wniesiona skarga nie została należycie opłacona, mimo połączenia skargi skarżących oraz T. S. i B. P.-S. do wspólnego rozpoznania i solidarnego zobowiązania stron skarżących do opłacenia wpisu sądowego, który został uiszczony w wymaganej przez sąd wysokości. Zdaniem skarżących postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 18 marca 2021 r. narusza art. 214 § 2 p.p.s.a. przez nieuwzględnienie, że w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach uprawnienia są wspólne dla wszystkich skarżących, w związku z tym w sprawie powinien obowiązywać wszystkich skarżących jeden wpis uiszczony solidarnie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 17 lutego 2021 r. A. F. i T. F. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi na decyzję Wojewody S. z dnia 15 grudnia 2020 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę w kwocie 500 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd Wojewódzki dopełnił obowiązku pouczenia skarżącego o sposobie uiszczenia wpisu oraz o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania. Zarządzenie to zostało doręczone w dniu 22 lutego 2021 r., tak więc termin do jego wykonania upłynął w dniu 1 marca 2021 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący A. F. i T. F. wpisu nie uiścili. Natomiast wpis został uiszczony przez B. P.-S. (dowód uiszczenia wpisu k.33 akt sądowych), wskutek odrębnego wezwania skierowanego do skarżących B. P.-S. i T. S., którzy byli zobowiązani solidarnie do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł. W takich okolicznościach uiszczenie opłaty przez B. P.-S. było skuteczne wyłącznie wobec T. S., a nie pozostałych skarżących, którzy byli wezwani odrębnie do dokonania wspólnej dla nich opłaty. Dlatego też zasadnie Sąd Wojewódzki stwierdził, że w zakreślonym terminie skarżący nie uiścili wpisu od skargi. Odnosząc się do podnoszonych w zażaleniu argumentów wskazać należy, że stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Zgodnie z treścią § 2 powołanego przepisu, pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Wynikająca z cytowanego przepisu zasada, że wnoszone przez kilka osób pismo podlega jednej opłacie, ma zastosowanie wyłącznie w przypadku współuczestnictwa materialnego, tj. wówczas, gdy dla kilku osób uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Opłata ta obciąża wówczas te osoby solidarnie, co oznacza, że jej uiszczenie przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe od obowiązku uiszczenia opłaty. Natomiast w przypadku współuczestnictwa formalnego każda z osób wnoszących pismo uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W rozpoznawanej sprawie nie można uznać, że uprawnienia czy obowiązki skarżących B. P.-S., T. S., A. F. i T. F. związane z zaskarżoną decyzją są wspólne, bowiem w piśmiennictwie i orzecznictwie wskazuje się, że pismo wnoszone przez kilku skarżących podlega jednej opłacie zgodnie z dyspozycją art. 214 § 2 p.p.s.a., gdy wnoszą je skarżący będący współwłaścicielami jednej nieruchomości i z tego tytułu, a więc z praw do jednej (kilku wspólnych) nieruchomości, wywodzą uprawnienia do posiadania statusu strony postępowania. Jednakże w sytuacji gdy skarżący wywodzą swój status strony z prawa własności odrębnych nieruchomości, to ponoszą oddzielne koszty postępowania (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. R.Hauser, M.Wierzbowski, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2017, str. 881-882). Z dokumentacji zawartej w aktach wynika, że skarżący F. oraz skarżący Stawscy są właścicielami odrębnych nieruchomości, tak więc w tej relacji występuje uczestnictwo formalne wynikające wyłącznie z tego, że ich skargi na tą samą decyzję zostały połączone do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Współuczestnictwo materialne, dające podstawę do zastosowania art. 214 § 2 p.p.s.a., dotyczy wyłącznie współwłaścicieli poszczególnych nieruchomości, a nie wszystkich łącznie skarżących występujących w sprawie. Wobec powyższego zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2021 r. odpowiada prawu. Z przytoczonych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.