II OZ 381/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2458/16 odrzucające skargę w sprawie ze skargi W. T. i G. D. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2016 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 2458/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. T. i G. D. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2016 r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania i zwrócił skarżącym uiszczony wpis od skargi. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2016 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia solidarnie braku formalnego skargi przez nadesłanie trzech odpisów skargi wraz z załącznikami oraz do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenia zostały doręczone skarżącym w dniu 14 i 15 listopada 2016 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniach 21 i 22 listopada 2016 r. Skarżący uiścili wpis od skargi w dniu 16 listopada 2016 r., natomiast do nadesłanych dwóch odpisów skargi nie dołączyli wymaganych załączników. W związku z powyższym Sąd uznał, że skarżący nie uzupełnili braku formalnego skargi, tj. nie nadesłali załączników do trzech odpisów skargi, i w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Zażaleniem W. T. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu w przypadku, gdy brak było podstaw do odrzucenia skargi na ww. decyzję Ministra w przypadku, gdy skarżący na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi skierowane przez niego z WSA w Warszawie z dnia 8 listopada 2016 r. w zakreślonym terminie dokonał wpłaty kwoty 200 zł tytułem brakującej opłaty od skargi a nadto przesłał wymaganą ilość odpisów skargi bez załączników albowiem złożony pisemny środek zaskarżenia (skarga) na decyzje administracyjną wydaną przez Ministra żadnych załączników nie zawierał. Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Z treści art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika, że skarga powinna odpowiadać wszelkim wymaganiom jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać wszystkie warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 p.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma o których mowa w art. 46 p.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 p.p.s.a. (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 236-237). W niniejszej sprawie bezsporne jest, że na mocy zarządzenia z dnia 3 listopada 2016 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie trzech egzemplarzy jej odpisów wraz z załącznikami poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Niekwestionowane jest również, że skarżący wykonali powyższe zarządzenie o wezwaniu do uzupełniania braków formalnych skargi jedynie częściowo – przedłożyli trzy odpisy skargi. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że niezłożenie przez stronę, mimo wezwania, wymaganych egzemplarzy załączników do skargi, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co uzasadnia jej odrzucenie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Słusznie w zaskarżonym postanowieniu przywołano pogląd wyrażony w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, który przyjął, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający przedmiotową skargę kasacyjną stanowisko to w pełni podziela. Odnosząc się z kolei do argumentów zażalenia podnieść należy, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej z akt sprawy jednoznacznie wynika, że do skargi na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2016 r. skarżący załączyli kserokopię decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] oraz przywołanego w treści skargi postanowienia Konserwatora Zabytków w K. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...]. Skarżący w żaden sposób nie kwestionował też prawidłowości wezwania go zarządzeniem z dnia 3 listopada 2016 r. do przesłania m.in. załączników do skargi. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.