II OZ 417/26

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2026-04-23

Skład orzekający: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie strony, która nie była stroną postępowania przed sądem administracyjnym, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie strony, która nie była stroną postępowania przed sądem administracyjnym, jest niedopuszczalne, ponieważ nie wykazała ona, aby wynik postępowania dotyczył jej interesu prawnego. W takiej sytuacji zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu rozbiórki z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego pomimo wezwania. K. P. i R. P. wnieśli zażalenie na to postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie K. P. i odrzucił zażalenie R. P.
Rozstrzygnięcie
1. Oddalono zażalenie K. P.; 2. Odrzucono zażalenie R. P.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. i R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2513/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lipca 2024 r. nr 854/2024 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P.; 2. odrzucić zażalenie R. P. Postanowieniem z 14 stycznia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2513/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 24 lipca 2024 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone K. P. 29 grudnia 2025 r. W zakreślonym terminie skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi wobec czego, powołanym na wstępie postanowieniem z 14 stycznia 2026 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę. Pismem z dnia 10 lutego 2026 r. zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli K. P. i R. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie K. P. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.) od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z powyższych przepisów wynika, że zasadą jest obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma (skargi). Wyjątki od takiego obowiązku wymieniają przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to przedmiotowo-podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 p.p.s.a. i następne). W niniejszej sprawie skarżąca K. P. nie była zwolniona z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi z mocy przepisów powołanej wyżej ustawy i nie została zwolnione z tego obowiązku na podstawie orzeczenia sądu. Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej prawa pomocy oraz oddaleniu przez NSA zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, zaistniały podstawy do wydania przez Przewodniczącego Wydziału VII zarządzenia z dnia 10 grudnia 2025 r., o wezwaniu K. P. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 17 lipca 2025 r., wzywającego skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Z akt sprawy wynika, że pomimo powyższego wezwania skarżąca nie uiściła przedmiotowego wpisu. Sąd pierwszej instancji prawidłowo w tych okolicznościach przyjął, że skarżąca nie uzupełniły braku fiskalnego skargi i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę. Z tych względów zażalenie K. P. należało oddalić. Zażalenie wniesione przez R. P. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. R. P. nie był bowiem stroną postępowania – nie był adresatem zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, nie wnosił skargi i nie wykazał, aby wynik przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego dotyczył jego interesu prawnego. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło