II OZ 43/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt II SA/Po 702/11 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. K. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. grzywny za niewykonanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 listopada 2008 r. w sprawie II SAB/Po 39/08 postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2011 r. odrzucił skargę W. K. o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 listopada 2008 r. o sygn. akt II SAB/Po 39/08 w części dotyczącej zapłaty zasądzonych kosztów postępowania sądowego. Przesyłając skarżącemu odpis tego postanowienia Sąd poinformował, że przysługuje od niego skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia, za pośrednictwem tutejszego Sądu. Skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. W. K. osobiście wniósł do Sądu skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, w związku z czym Sąd postanowieniem z dnia 20 października 2011 r., sygn. akt II SA/Po 702/11, odrzucił ją jako niedopuszczalną na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W dniu 26 października 2011 r. W. K. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie sporządzone osobiście, z którego wynika, iż nie zgadza się z treścią rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli wnosi je prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a.). Zażalenie takie, zgodnie z art. 175 § 3 w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a., może być sporządzone również przez doradcę podatkowego (w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami) oraz przez rzecznika patentowego (w sprawach własności przemysłowej). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, doręczając skarżącemu odpis postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną, pouczył go o treści ww. przepisów. W związku zatem z faktem, iż przedmiotowe zażalenie skarżący sporządził osobiście, a z akt sprawy nie wynika aby był on jedną z ww. osób uprawnionych do jego sporządzenia, zażalenie to należało uznać za niedopuszczalne i jako takie odrzucić. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.