II OZ 478/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2046/17 zawieszające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi E. C. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 16 lutego 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2046/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe wszczęte skargą E. C. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że przedmiotową skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] E. C. wniosła w dniu 13 października 2017 r. (data stempla pocztowego). W piśmie z dnia 20 września 2017 r. Minister Infrastruktury i Budownictwa (obecnie Minister Inwestycji i Rozwoju) podał, że skarżąca w piśmie z dnia 21 czerwca 2017 r. wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej do Sądu decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...]. Następnie Minister w piśmie z dnia 11 grudnia 2017 r. wskazał, że decyzją własną z dnia [...] października 2017 r., znak: [...], odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] i podał, że prowadzone jest postępowanie o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją z dnia [...] października 2017 r. W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie wystąpiła określona w art. 56 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanka zawieszenia postępowania sądowego. Skoro bowiem skarżąca wniosła przedmiotową skargę po złożeniu wniosku o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, to zgodnie z ww. przepisem postępowanie sądowe należało zawiesić. Zażaleniem E. C. zaskarżyła powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i zarzucając mu naruszenie art. 56 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynikające z bezprzedmiotowości jego zastosowania, ponieważ postępowanie sądowe w sprawie ze skargi strony z dnia 13 października 2018 r. nie zostało dotychczas wszczęte przez WSA w Warszawie pomimo jej przekazania do Sądu administracyjnego przez organ w terminie ustawowym do dnia wniesienia i nieuprawnionego załączenia tej skargi wraz z odpowiedzią do akt sprawy oznaczonej sygn. akt VII SA/Wa 2046/17. Skarżąca wskazała przy tym, że sprawa objęta skargą na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2017 r. jest obiektem postępowania objętego skargą z dnia 9 sierpnia 2017 r., którą Sąd winien był odrzucić postanowieniem na wstępnym etapie jej rozpoznania, bowiem jej wniesienie było przedwczesne. W zażaleniu podkreślono ponadto, że kluczowa w sprawie jest również wynikająca z pism Ministra Infrastruktury "okoliczność procesowa potwierdzająca nie wywiązanie się Wojewody Mazowieckiego z obowiązku, o którym mowa w art. 133 k.p.a., warunkująca możliwość wszczęcia postępowania odwoławczego". Skoro Minister w piśmie z dnia 7 września 2017 r. zwraca się do Wojewody "o przesłanie brakujących akt sprawy oraz w pismach z dnia 20 września 2017 r. i 11 grudnia 2017 r. zwraca się do Sądu o wypożyczenie tych samych akt sprawy to tym samym potwierdza, że postępowanie odwoławcze nie zostało wszczęte z uwagi na nie spełnienie warunku, o którym mowa w art. 133 k.p.a.". Oba postępowania sądowe rozpoczęte ze skarg strony z dnia 9 sierpnia 2017 r. oraz z dnia 13 października 2017 r. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2017 r. nie powinny być zawieszone ponieważ nie zaistniała okoliczność wymieniona w art. 56 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. W myśl natomiast art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd zawiesza postępowanie z urzędu w przypadku, o którym mowa w art. 56 p.p.s.a. Ratio legis art. 56 p.p.s.a. zmierza do uniknięcia kumulacji dwóch trybów rozpatrywania sprawy, przyznając – w określonym w tym przepisie przypadku – pierwszeństwo administracyjnemu postępowaniu nadzwyczajnemu. Stwierdzić należy, że kumulacja postępowań, a właściwie zapadłych w ich wyniku rozstrzygnięć, byłaby nie tylko zbędna, ale i niepożądana z uwagi na mogące stąd wyniknąć dodatkowe komplikacje i w istocie wydłużenie się postępowań, a także z uwagi na konieczność ochrony autorytetu zapadłych orzeczeń (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2009 r. sygn. akt I FSK 485/09). W okolicznościach niniejszej sprawy postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...], zostało wszczęte pismem z dnia 21 czerwca 2017 r., a więc przed skutecznym wniesieniem skargi w przedmiotowej sprawie, co nastąpiło w dniu 13 października 2017r. Podkreślenia wymaga bowiem, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej już samo wniesienie żądania do organu wszczyna postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji (art. 157 § 2 k.p.a.), tak więc datą wszczęcia postępowania administracyjnego w celu stwierdzenia nieważności aktu w rozumieniu art. 56 p.p.s.a. jest data doręczenia takiego żądania organowi (w niniejszej sprawie Ministrowi Infrastruktury i Budownictwa) przez stronę (zob. wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OSK 2015/15). Z kolei przy przyjętym w art. 54 § 1 p.p.s.a. trybie wnoszenia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, datę wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego wyznacza data wniesienia skargi do tego organu, a nie jej zarejestrowania przez sąd (zob. postanowienie NSA z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt II OZ 204/18). Trafnie zatem w okolicznościach niniejszej sprawy Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżąca skutecznie wniosła skargę za pośrednictwem organu po wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, co dawało podstawy do zawieszenia prowadzonego postępowania sądowego na podstawie wskazanych wyżej norm art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.