II OZ 501/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marzenna Linska – Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 marca 2016 r., sygn. akt. II SAB/Rz 11/16, o odrzuceniu skargi S. C. przeciwko Szefowi Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 16 marca 2016 r., sygn. akt. II SAB/Rz 11/16, odrzucił skargę S. C. przeciwko Szefowi Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 29 lutego 2016 r. wezwano S. C. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 3 marca 2016 r., a zatem termin przewidziany na uzupełnienie skargi upłynął z dniem 10 marca 2016 r. We wskazanym wyżej terminie skarżący wprawdzie nadesłał pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie Sądu, niemniej w jego treści nie sposób odnaleźć jednoznacznie określonego przedmiotu zaskarżenia. W piśmie tym skarżący wskazał, że chodzi mu o " opieszałość" i niewykonanie " wyroku WSA" , "jawność procesu" oraz " odrzucenie pisma Urzędu Kombatantów". Z uwagi na nieuzupełnienie w wymaganym terminie braków formalnych skargi Sąd odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") wskazanie zaskarżonego aktu oraz organu, działania – lub bezczynności – którego skarga dotyczy, jest wymogiem formalnym skargi, niezbędnym do nadania jej właściwego biegu. Wskazanie przez stronę zaskarżonego aktu i organu, działania którego skarga dotyczy – wobec obowiązującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasady skargowości – jest dla sądu wiążące i wyznacza granice skargi, zaś sąd administracyjny nie jest uprawniony do konkretyzowania lub zmiany przedmiotu zaskarżenia określonego przez stronę. Kwestią zasadniczą dla każdej sprawy przed sądami administracyjnymi jest zatem ustalenie jej przedmiotu, co z kolei jest niezbędne dla wykonywania efektywnej kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne i sprawowania w tym zakresie wymiaru sprawiedliwości. Stosownie natomiast do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., który był w sprawie niniejszej podstawą prawną odrzucenia skargi S. C., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Mając na względzie okoliczności faktyczne niniejszej sprawy należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wydając zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi zastosował powyższe przepisy w sposób prawidłowy. Jak słusznie wskazał Sąd Wojewódzki, pismo skarżącego stanowiące odpowiedź na wezwanie Sądu nie czyniło zadość wymogom zarządzenia z dnia 29 lutego 2016 r. dotyczącego uzupełnienia braków formalnych skargi, które wystosowane zostało do skarżącego na skutek nieprecyzyjnej i budzącej wątpliwości treści skargi, tj. uniemożliwiającej w sposób jednoznaczny odczytanie intencji strony, w szczególności odnośnie określenia co stanowi przedmiot skargi. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie skarżący nie doprecyzował czego dotyczy jego skarga. W piśmie tym wskazał, że chodzi mu o "opieszałość" i niewykonanie "wyroku WSA" , "jawność procesu" oraz "odrzucenie pisma Urzędu Kombatantów". Skarżący nie wyjaśnił również czy w sprawie wyczerpał tryb z art. 37 § 1 K.p.a. Należy podkreślić, że określenie przedmiotu skargi należy wyłącznie do wnoszącego skargę i nie może być przedmiotem domniemania czy też doprecyzowania przez sąd administracyjny. Tymczasem sposób przedstawienia argumentacji zawartej w skardze uniemożliwia jakąkolwiek kontrolę sądową wobec braku wskazania konkretnego przedmiotu zaskarżenia. Dodać w tym miejscu należy, że zarządzenie z dnia 29 lutego 2016 r. było sformułowane w sposób jasny i czytelny, w szczególności wskazywało, jakiej czynności procesowej należy dokonać, w jakim terminie oraz jakie są skutki prawne jej niewykonania. Skoro mimo wyraźnych pouczeń Sądu skarżący miał trudności z wypełnieniem wymogów formalnych skargi, to powinien skorzystać z usługi profesjonalnej bądź w odpowiednim czasie wystąpić do Sądu o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Brak właściwych działań ze strony skarżącego, a w konsekwencji nieuzupełnienie braków formalnych skargi uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.