II OZ 583/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.W. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 maja 2012 r., sygn. akt II SAB/Wr 6/09 o odrzuceniu zażalenia D.W., M.W. oraz J.W. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, z dnia 26 października 2011 r. sygn. akt II SAB/Wr 6/09 odrzucające zażalenie D.W., M.W., J.W. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt II SAB/Wr 6/09 odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 marca 2011 r., sygn.akt II SAB/Wr 6/09 odrzucającego skargę M.W. i J.W. w sprawie ze skargi D.W. i M.W. oraz M.W. i J.W. na bezczynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz bezodpływowego zbiornika na ścieki postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 4 maja 2012 r., sygn. akt II SAB/Wr 6/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D.W. i M.W. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 4 maja 2012 r. o odrzuceniu zażalenia D.W., M.W. oraz J.W. i M.W. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 26 października 2011 r. odrzucające zażalenie D.W., M.W., J.W. i M.W. na postanowienie Sądu z dnia 13 września 2011 r., odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia tegoż Sądu z dnia 22 marca 2011 r., odrzucającego skargę M.W. i J.W., w sprawie ze skargi D.W. i M.W. oraz M.W. i J.W. na bezczynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie budowy budynku mieszkalnego, budynku gospodarczego oraz bezodpływowego zbiornika na ścieki. W uzasadnieniu wskazano, że D.W. i M.W. wnieśli zażalenie na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 26 października 2011 r. już po terminie wynikającym z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Zatem zażalenie to jako spóźnione Sąd I instancji odrzucił. Odnosząc się zaś do przedmiotowego zażalenia wniesionego przez M.W. i J.W. Sąd wskazał, że zażalenie to, na podstawie art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 p.p.s.a., podlegało wpisowi. Pomimo wezwania J.W. i M.W. żądanej opłaty nie uiścili, zatem w stosunku do nich także zaszła podstawa do odrzucenia zażalenia, z tym tylko, że na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli D.W. i M.W., wnosząc o jego uchylenie, zmianę, bowiem jest ono niesprawiedliwe i rażąco narusza ich "prawa materialne i prawa do kasacji i obrony". W uzasadnieniu skarżący podnieśli argumenty dotyczące zasadności wniesionej skargi na bezczynność organu. Wskazano także, że wydany w sprawie wyrok został doręczony nieprawidłowo, albowiem zamiast M.W., został on doręczony adw. K.D. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Sąd Wojewódzki odrzucił zażalenie M.W. i D.W. na wydane w sprawie postanowienie z dnia 26 października 2011 r. o odrzuceniu zażalenia, albowiem zażalenie to, w ocenie Sądu, zostało wniesione już po upływie ustawowego terminu. Stanowisko to jest uzasadnione. Przepis art. 194 § 2 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zażalenie wniesione po upływie ww. ustawowego terminu musi zostać odrzucone (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie postanowienie Sądu I instancji z dnia 26 października 2011 r. zostało doręczone adw. K.D. pełnomocnikowi z urzędu M.W. i D.W. w dniu 14 listopada 2011 r. (k. 356), zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia w imieniu wskazanych wyżej skarżących upłynął z dniem 21 listopada 2011 r. Tymczasem przedmiotowe zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 26 października 2011 r. zostało wniesione w dniu 29 listopada 2011 r. (prezentata – k. 358), a zatem już po terminie otwartym do jego wniesienia. Zatem przedmiotowe zażalenie wniesione w imieniu D.W. i M.W. prawidłowo Sąd Wojewódzki odrzucił. Również odrzucenie zażalenia wniesionego przez M.W. i J.W., z powodu nieopłacenia, dokonane zostało prawidłowo. Przepis art. 230 § 1 p.p.s.a. stanowi, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są m. in. zażalenia (§ 2 powyższego przepisu). W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 29 listopada 2011 r. J.W. i M.W. zostali wezwani do uiszczenia wpisu od zażalenia wniesionego na postanowienie z dnia 26 października 2011 r. Prawidłowość tego zarządzenia została skontrolowana przez NSA, który postanowieniem z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 95/12, oddalił zażalenie na powyższe zarządzenie. J.W. i M.W. pomimo ponownego wezwania do uiszczenia wpisu skierowanego do rąk ich pełnomocnika – D.W., żądanego wpisu w terminie ustawowym nie uiścili, zatem zasadnie Sąd Wojewódzki odrzucił wniesione przez nich zażalenie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie.