II OZ 588/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot – Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 221/09 odrzucające skargę kasacyjną W. Ł. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 221/09 odrzucającego skargę W. Ł. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] lutego 2009 r., [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu "zespołu tymczasowych pawilonów handlowych w technologii szkieletu drewnianego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną" postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 19 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną W. Ł. od postanowienia z dnia 1 lipca 2009 r. odrzucającego jego skargę na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] lutego 2009 r. w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu "zespołu tymczasowych pawilonów handlowych w technologii szkieletu drewnianego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną". W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd I instancji podał, że skarga kasacyjna wniesiona została w dniu 2 lutego 2010 r., podczas gdy odpis zaskarżonego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 8 lipca 2009 r. Zatem, zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) rozpatrywana skarga kasacyjna została wniesiona po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. Zażalenie na powyższe postanowienie w imieniu skarżącego wniósł jego pełnomocnik, adw. W. B. W zażaleniu zarzucono zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 177 § 1 w związku z art. 178 w związku z art. 244 § 2 Ppsa poprzez ich wadliwe zastosowanie. Podniesiono, że pełnomocnik z urzędu uzyskał podpisane przez skarżącego pełnomocnictwo w dniu 1 lutego 2010 r. Zatem mógł on podejmować czynności procesowe dopiero od dnia 2 lutego 2010 r. W tej sytuacji należy, zdaniem pełnomocnika skarżącego, uznać iż skarga kasacyjna został złożona z zachowaniem ustawowego terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 177 § 1 Ppsa, skargę kasacyjną wnosi się w ciągu 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem. Stosowanie zaś do art. 178 Ppsa wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. W przedmiotowej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 8 lipca 2009 r. Zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 7 sierpnia 2009 r. Skarżący wniósł zaś skargę kasacyjną w dniu 2 lutego 2010 r. (data prezentaty sądu), a więc po upływie ustawowego terminu. Wraz ze skargą nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Natomiast wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 marca 2010 r. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 545/10. Fakt uchybienia terminu do złożenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 Ppsa. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji