II OZ 545/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot – Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Wr 221/09 odmawiającego stronie skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 221/09 odrzucającego skargę W. Ł. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] lutego 2009 r., Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu "zespołu tymczasowych pawilonów handlowych w technologii szkieletu drewnianego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną" postanawia: oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 19 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił W. Ł. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 1 lipca 2009 r. odrzucającego jego skargę na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] lutego 2009 r. w przedmiocie wymierzenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu "zespołu tymczasowych pawilonów handlowych w technologii szkieletu drewnianego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną". W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd I instancji stwierdził, że pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. O braku winy nie mogły bowiem, zdaniem Sądu, świadczyć wątpliwości pełnomocnika "w zakresie interpretacji podstawy do przywrócenia terminu w rozpatrywanej sprawie, które wymagały zasięgnięcia informacji w tym zakresie w Sądzie". Zażalenie na powyższe postanowienie w imieniu skarżącego wniósł jego pełnomocnik, adw. W. B. W zażaleniu zarzucono zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 87 § 2 w związku z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) poprzez zbyt rygorystyczne traktowanie profesjonalnego pełnomocnika i "stawienie przed nim wymogów podejmowania czynności nawet w okresie w jakim" nie był on jeszcze ustanowionym pełnomocnikiem. W zażaleniu podniesiono, że skarga kasacyjna od postanowienie z dnia 1 lipca 2009 roku została złożona w dniu 2 lutego 2010 r. – dzień po udzieleniu pełnomocnictwa. Skarga ta nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do jej złożenia, ze względu na "wątpliwości w zakresie interpretacji podstawy prawnej do przywrócenia terminu w przedmiotowej sprawie". Z informacji udzielonej pełnomocnikowi w wydziale informacji sądowej wynikło, że nie ma konieczności składania wniosku w tym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 Ppsa sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Brak winy powinien być oceniany przy uwzględnieniu obiektywnego miernika staranności, która powinna być zachowana przez stronę należycie dbającą o swoje interesy. Za błędy i zaniechania pełnomocnika odpowiedzialność ponosi jego mocodawca. Na profesjonalnym pełnomocniku ciąży bowiem obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Dodatkowo, pełnomocnik profesjonalny, jakim jest adwokat lub radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa oraz znajomością procedury sądowej (post. NSA z dnia 11 marca 2009r. sygn. akt I OZ 198/09, . post. NSA z dnia 3 marca 2009r. sygn. akt I OZ 155/09, post. NSA z dnia 9 maja 2006r. sygn. akt II OZ 468/06). W rozpoznawanej sprawie profesjonalny pełnomocnik nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ze względu na "wątpliwości w zakresie interpretacji podstawy prawnej". Takie zachowanie w żaden sposób nie może zostać uznane za okoliczność uprawdopodabniającą brak winy pełnomocnika, a więc również strony, w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej. Zatem nie jest to okoliczność uzasadniająca przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Jak zostało wskazane powyżej profesjonalny pełnomocnik powinien posiadać odpowiednią znajomość procedury sądowej, pozwalającą mu w sposób skuteczny reprezentować jego mocodawcę. Wątpliwości adwokata w zakresie interpretacji prawa, jeżeli takowe powstały, nie powinny stanowić przeszkody we właściwym wykonywaniu przez niego obowiązków ciążących na profesjonalnym pełnomocniku. Tym bardziej wątpliwości takie oraz czynności podejmowane w celu ich wyjaśnienia nie mogą stanowić okoliczności uprawdopodobniającej brak winy pełnomocnika w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. W konsekwencji należało uznać, że strona skarżąca nie wykazała, aby pełnomocnik po otrzymaniu pełnomocnictwa nie mógł wraz ze skargą kasacyjną złożyć wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zatem w niniejszej sprawie należało uznać zaskarżone postanowienie Sądu I instancji za zgodne z obowiązującymi przepisami. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji