II OZ 593/09

Dnia 10 lipca 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. M., W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 kwietnia 2009 roku, sygn. akt II SA/Gl 1115/08 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2008 roku, nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu p o s t a n a w i a oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił D. M. i W. M. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2008 roku, nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu. W uzasadnieniu swojego stanowiska Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 8 stycznia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił przedmiotową skargę jako wniesioną po terminie. Skarżący otrzymali zaskarżoną decyzję w dniu 26 sierpnia 2008 roku, a skarga została wniesiona w dniu 26 września 2008 roku (data stempla pocztowego), czyli dzień po upływie ustawowego terminu. We wniosku o przywrócenie terminu skarżący podali, że skarga w dniu 25 września 2008 roku została przekazana do wysłania osobie trzeciej, która zobowiązała się nadać przesyłkę tego samego dnia listem poleconym, ale z powodu nałożenia się obowiązków zawodowych, nadała ją dzień później – 26 września 2009 roku. Do wniosku zostało dołączone o świadczenie osoby trzeciej. Sąd I instancji stwierdził, że skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie uprawdopodobnili wystarczająco braku swojej winy w jego uchybieniu. Sąd wskazał, że strona odpowiada za działania osób trzecich, które upoważniła do dokonania czynności procesowej. Tym samym nie tylko wina strony, ale także wina upoważnionej osoby trzeciej, wyłącza możliwość przywrócenia terminu. Na powyższe postanowienie, w dniu 4 maja 2009 roku (data stempla pocztowego), skarżący wnieśli zażalenie. Podnieśli w nim, że w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą wielokrotnie upoważniali osoby trzecie do dokonywania czynności organizacyjno-technicznych. Zdaniem skarżących nie można dopatrzeć się braku należytej staranności w powierzeniu wykonania określonego zadania osobie trzeciej. Skarżący wskazali również, że wybrali osobę dotychczas sumiennie wywiązująca się ze swoich obowiązków i godną zaufania. Ponadto zarzucili Sądowi I instancji uproszczoną interpretację treści oświadczenia osoby trzeciej dokonującej nadania pisma. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia, w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu (art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a.). Brak winy strony w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy. Zastosowanie tej instytucji jest możliwe, tylko gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a uchybienie terminowi nie zostało spowodowane, najmniejszym nawet, niedbalstwem strony (por. post. NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. V SA 793/02; post. NSA z dnia 2 lutego 2009r., II OZ 147/09; post. NSA z dnia 22 stycznia 2009r., II Oz 113/09; post. NSA z dnia 20 lutego 2007r., II OZ 191/07). W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnili w sposób przekonywujący, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi było przez nich niezawinione. Twierdzenie skarżących, że winę za późniejsze wysłanie skargi ponosi osoba trzecia – ich pracownik, jest niewystarczające. Zaznaczyć należy, że strona ponosi odpowiedzialność za działanie osoby trzeciej upoważnionej do wykonywania czynności procesowej, a także ponosi ryzyko niestarannego działania tej osoby. Wina strony w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, obejmuje swym zakresem również winę osoby trzeciej, upoważnionej do dokonania określonej czynności (post. NSA z 17 czerwca 2009r., I OZ 614/09; post. NSA z dnia 22 maja 2009r., I OZ 526/09; post. NSA z 6 listopada 2008r., II OZ 1160/08). W tych okolicznościach sprawy stwierdzić należy, że skarżący są winni uchybieniu terminu, gdyż wysłanie skargi po terminie nastąpiło z winy osoby trzeciej upoważnionej przez nich do nadania pisma. Tym samym należy uznać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w zaskarżonym postanowieniu zasadnie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji.