II OZ 599/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.P. i K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1047/15 odrzucające zażalenie skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 grudnia 2015 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi T.P. i K.P. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 8 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1047/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie T.P. i K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia [...] grudnia 2015 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego i zwrócił T.P. kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 stycznia 2016 r. skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 14 grudnia 2015 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego, poprzez nadesłanie odpisu zażalenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 5 lutego 2016 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, zarządzenie to nie zostało wykonane. Skarżący w dniu 11 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego) przedłożyli pismo zatytułowane "zażalenie na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r.", którego treść nie jest tożsama z treścią wniesionego zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia sędziego. W związku z powyższym, na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd odrzucił zażalenie, gdyż nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jego braków formalnych. O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący, kwestionując je w całości. Postanowieniu temu zarzucili naruszenie: art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji RP poprzez uniemożliwienie nadania biegu zażaleniu, a tym samym ograniczenie prawa skarżących do sądu, w sytuacji w której nieuzupełnienie braku formalnego nie było wyrazem złej woli skarżących, ale jedynie niezamierzoną omyłką skarżących, którzy przesłali Sądowi pierwszej instancji odpis jednego z pism składanych przed organami nadzoru budowlanego. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że w orzecznictwie sądowym prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym nie można automatycznie odrzucić zażalenia w sytuacji gdy brakiem formalnym jest brak odpowiedniej liczby załączników, to okoliczność ta winna skutkować zmianą zaskarżonego postanowienia i nadaniem biegu wniesionemu środkowi zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. 194 § 3 P.p.s.a. stanowi, że zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Wymagania przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym wynikają m. in. z art. 47 § 1 tej ustawy, który nakazuje dołączenie do pisma strony jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom. W sytuacji gdy strona do wnoszonego pisma nie załączy wymaganej liczby odpisów konieczne jest uruchomienie procedury mającej na celu usunięcie stwierdzonych braków (art. 49 P.p.s.a.). I taka też procedura została wszczęta w tej sprawie. Bowiem zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2016 r. Przewodniczący Wydziału II Sądu pierwszej instancji wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych zażalenia i złożenia jego odpisu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.). Bezspornym jest, że wymaganego odpisu skarżący nie przedłożyli. Jak wskazali w wyniku omyłki przedłożyli Sądowi odpis innego zażalenia, niż żądany. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie Sąd pierwszej instancji odrzucił wniesione zażalenie na postanowienie z dnia 14 grudnia 2015 r. oddalające wiosek o wyłączenie sędziego, z powodu nieuzupełnienia braków formalnych tego zażalenia. Niewątpliwie niezłożenie wymaganej liczby odpisów zażalenia stoi na przeszkodzie nadaniu temu pismu prawidłowego biegu. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający tę sprawę stoi na stanowisku, że sąd nie ma podstaw prawnych do sporządzania odpisów pisma za jedną ze stron postępowania w celu usunięcia braków. W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 wyrażono stanowisko, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". W uzasadnieniu tej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "sporządzenie odpisów pisma przez sąd w celu usunięcia braków za jedną ze stron postępowania nie tylko nie mieści się w zakresie dopuszczalnych czynności procesowych sądu, ale ponadto mogłoby wskazywać na działanie sądu w interesie jednej ze stron, a to z kolei podważałoby zasadę bezstronności sądu. Brak jest uzasadnienia prawnego dla stanowiska nakazującego sądowi uzupełnianie braków formalnych pisma procesowego za stronę w celu umożliwienia nadania mu dalszego biegu lub zapobieżenia sankcji prawnej w postaci odrzucenia pisma". W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego tę sprawę powyższe stanowisko ma również odpowiednie zastosowanie do zażalenia. Nadto wskazać trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska skarżących o naruszeniu przez Sąd pierwszej instancji wskazanych przepisów Konstytucji RP, gdyż to że w ramach procedury przed sądami administracyjnymi skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków zażalenia, w zakreślonym terminie, poprzez nadesłanie jego odpisów, pod rygorem odrzucenia zażalenia i w związku z bezskutecznym upływem terminu zażalenie zostało odrzucone, nie oznacza naruszenia tych norm konstytucyjnych. Natomiast podniesione w zażaleniu argumenty dotyczące nieprawidłowości postanowienia oddalającego wniosek skarżących o wyłączenie sędziego nie mogły mieć żadnego wpływu na wynik sprawy, gdyż przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego była legalność postanowienia Sądu pierwszej instancji odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 14 grudnia 2015 r. Mając na uwadze powyższe, na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.