II OZ 646/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska, po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2005 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. – M. i W. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2005r., sygn. akt II SA/Gd 49/05 w sprawie ze skargi J. W. – M. i W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 8 grudnia 2004r., Nr [...] w przedmiocie opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie Wskazanym wyżej postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej przez małż. M. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku w przedmiocie ustalenia opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wyjaśnił, że skarżący nie wskazali – jak wymaga tego art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), że wykonanie decyzji przed rozpatrzeniem skargi przez Sąd sprowadzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W zażaleniu na opisane postanowienie skarżący podnieśli, że nie zgadzają się z treścią rozstrzygnięcia Sądu ponieważ postanowienie jest krzywdzące i mylne. Skarżący podnieśli również, że w związku z prowadzeniem dużego gospodarstwa rolnego mają liczne zobowiązania finansowe wobec różnych instytucji, w tym banków z tytułu kredytów, Agencji Nieruchomości Rolnych w Gdańsku i z tytułu podatków, innych opłat i ubezpieczeń. Z prowadzeniem gospodarstwa rolnego związane są wydatki i konieczne jest utrzymanie płynności finansowej do normalnego funkcjonowania. Wskazane fakty to, zdaniem skarżących, wystarczające przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie mogło być uwzględnione, jako nie posiadające usprawiedliwionych podstaw. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia jest uzależnione od wykazania przez wnioskującego o to wstrzymanie, że w sprawie spełnione są przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarżący zaś postawili jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, ale nie wskazali z jakiego powodu się tego domagają, gdyż wniosku nie uzasadnili. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie miał więc podstaw do wstrzymania wykonania decyzji. Argumenty podniesione w uzasadnieniu zażalenia nie mogą zmienić oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego co do zasadności zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem ocenia orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pod kątem zaistnienia bądź nie okoliczności, o których mowa w art. 184 i 185 § 1 przytoczonej ustawy, a w niniejszej sprawie nie można Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku zarzucić błędu, bowiem uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zostało przedstawione dopiero w zażaleniu. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.