II OZ 753/21
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2021-11-03
Skład orzekający: Grzegorz Czerwiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym nieprzedstawienia dokumentów potwierdzających umocowanie do reprezentacji spółki, jest uzasadnione, jeśli skarżący twierdzi, że nie otrzymał wezwania do uzupełnienia tych braków?Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. Pomimo twierdzeń skarżącego, dokument urzędowy w postaci zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki sądowej wskazuje, że wezwanie do uzupełnienia braków, w tym wykazania umocowania do reprezentacji, zostało doręczone. Wobec braku dowodów obalających domniemanie prawdziwości informacji zawartych w tym dokumencie, należy przyjąć, że skarżący otrzymał kompletne wezwanie, a nieusunięcie wskazanych braków w terminie skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargi spółek T. Spółka komandytowo-akcyjna oraz T. Spółka Akcyjna R. Spółka komandytowo-akcyjna na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym nie wykazania umocowania do reprezentacji i nie złożenia odpisów skargi. Spółki wniosły zażalenie, twierdząc, że nie otrzymały wezwania do uzupełnienia tych braków, a jedynie do uiszczenia opłaty sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 sierpnia 2021 r., sygn. akt IV SA/Po 634/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skarg T. Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w P. oraz T. Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w P. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2021 r. Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu wobec zawiadomienia o zakończeniu budowy postanawia: oddalić zażalenie
Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2021 r., sygn. akt IV SA/Po 634/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej P.p.s.a.), w pkt 1 odrzucił skargi T. Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w P. oraz T. Spółka Akcyjna R. Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w P. (dalej jako skarżące lub Spółki) na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2021 r. Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu wobec zawiadomienia o zakończeniu budowy, w pkt 2 i 3 orzekł o zwrocie uiszczonego przez skarżące Spółki wpisu sądowego od skarg.
Sąd I instancji mając na uwadze treść art. 28 § 1 P.p.s.a., określającego, że organy albo osoby upoważnione do działania w ich imieniu dokonują czynności w postępowaniu sądowym za podmioty będące osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi mającymi zdolność sądową oraz treść art. 29 P.p.s.a., który stanowi, że przy pierwszej czynności w postępowaniu przedstawiciel sądowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 mają obowiązek wykazać dokumentem swoje umocowanie, stwierdził, że na skarżących Spółkach spoczywał obowiązek wykazania swojego umocowania przy wnoszeniu skargi do sądu jako pierwszej czynności w postępowaniu.
Ponadto Sąd zauważył, że stosownie do art. 47 § 1 P.p.s.a. należało do skargi dołączyć jego odpisy i odpisy jego załączników dla doręczenia ich stronom.
Sąd wskazał, że z uwagi na braki formalne skarg w powyższym zakresie wystosowane zostało do Spółek wezwanie o ich uzupełnienie. Wezwanie odebrano w dniu 21 lipca 2021 r. Termin do usunięcia tych braków upływał 28 lipca 2021 r.
Sąd wskazał, że żadna ze skarżących Spółek nie usunęła ww. braków, co doprowadziło do tego, że skargi nie mogły otrzymać prawidłowego biegu i stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. podlegały odrzuceniu.
Wpisy od skarg wniesione przez każdą ze skarżących Spółek z osobna zostały im zwrócone stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Spółka T. Spółka Akcyjna R. Spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w P. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie.
Spółka wskazała, że nie otrzymała wezwania do złożenia odpisu skargi oraz wyciągu z KRS. Zarządzenie doręczone 21 lipca 2021 r. zwierało jedynie wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej od wniesionej skargi. Skarżące Spółki uiściły opłaty sądowe w sprawie. Wobec tego zażalenie jest uzasadnione.
Do zażalenia dołączono wydruk z KRS dla każdej ze Spółek komandytowo-akcyjnych, odpis skargi wraz z załącznikami oraz odpis zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodzić należy się z Sądem I instancji, że w sprawach w których skarżącym jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna mająca osobowość prawną za podmiot taki działają jego organy lub uprawnione do reprezentowania tych organów osoby, co wynika z art. 28 § 1 P.p.s.a. Zatem organ Spółki lub osoba upoważniona przez ten organ Spółki składając skargę, która jest jej pierwszą czynnością Spółki w sprawie powinna wykazać stosownym dokumentem swoje umocowanie do jej reprezentowania.
Z akt wynika, że umocowanie dla Prezesa Zarządu P. B. do reprezentowania skarżących Spółek nie zostało wykazane na etapie wniesienia skargi stąd Sąd zarządzeniem wstępnym z 14 lipca 2021 r. wezwał skarżące Spółki do uzupełnienia tego braku jak i złożenia odpisów wniesionych skarg. Dodatkowo Spółki zostały wezwane do uiszczenia wpisów od skarg. Wezwania te jak wynika z akt sprawy doręczono Spółkom 21 lipca 2021 r. (zpo. k. 35 i 36 akt). W odpowiedzi na nie Spółki uiściły wpisy od skargi 27 lipca 2021 r. lecz nie uzupełniły w terminie pozostałych wskazanych w nadesłanych wezwaniach braków formalnych.
Twierdzenia Prezesa Skarżącej Spółki, że otrzymał jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zostało w jakikolwiek sposób uprawdopodobnione. Stwierdzić należy, że z informacji zawartych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, którego treść stanowi dokument urzędowy korzystający z domniemania prawdziwości zawartych tam informacji wynika, że przesyłka z Sądu zawierała "wezw- odpis skargi + wykaz pr. do reprez. wezw.- o wpis". Z tego wynika, że przesyłka z Sądu była kompletna. Oczywiście domniemanie prawdziwości informacji zawartych na zpo można kwestionować w procedurze reklamacyjnej przewidzianej przez Prawo pocztowe ale nie dotyczy to zawartości przesyłki tylko faktu i prawidłowości jej doręczenia. W niniejszej sprawie przyjąć należy, że przesyłka zawierała wymienione na zpo wezwania a skarżący lub upoważniona do odbioru korespondencji osoba poświadczając odbiór pisma własnoręcznym podpisem poświadczyła zgodność zawartości przesyłki z tym co widnieje na zwrotce. Jeśli zawartość przesyłki nie odpowiadała jej opisowi na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i na kopercie, to należało ten fakt zgłosić do sądu po otrzymaniu wadliwej przesyłki. Obecnie ani NSA ani Sąd I instancji nie są w stanie wykazać jaka była faktyczna zawartość przesyłki a tym samym Sąd musi opierać się na dokumencie urzędowym tj. na zapisach na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Te zaś wskazują, że wezwanie z Sądu z 19 lipca 2021 r. zawierało wezwania o wpis, odpis skargi i wykazanie prawa do reprezentacji.
Fakt, że Spółki dokonały wpisu od skargi nie potwierdza, że pozostałe wezwania nie zostały doręczone. Możliwe jest bowiem, że z niewiadomych powodów wezwania do uzupełnienia braków formalnych skarg poprzez nadesłanie odpisów skarg i wykazanie umocowania do reprezentowania Spółek zostały zagubione lub przeoczone. Oczywiście podobnie można twierdzić, że przesyłka sądowa nie zawierała tych wezwań. Jednak opierając się na dokumencie urzędowym w postaci zpo i wobec tego w braku okoliczności obalających okoliczności w nim wskazane zasadnie uznał, że zapisy w zpo odzwierciedlały stan rzeczywisty przesyłki.
W tych okolicznościach Sąd prawidłowo stwierdził, że mimo doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi odebranego 21 lipca 2021 r. braki tam wskazane nie zostały uzupełnione w terminie i skarga stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. podlegała odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło