II OZ 775/17

Dnia 1 sierpnia 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1368/16 o odrzuceniu skargi A. P. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie obiektu budowlanego pozostałego po częściowej przebudowie postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 28 grudnia 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 1368/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Krakowie odrzucił skargę A. P. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB) w Krakowie z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie obiektu budowlanego pozostałego po częściowej przebudowie. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że A. P. wniosła do WSA w Krakowie skargę na ww. postanowienie MWINB w Krakowie z dnia 6 września 2016 r. Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2016 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej adw. W. M. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu A. P. przez J. S. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Niniejsze zarządzenie zostało doręczone w dniu 1 grudnia 2016 r. (k. 13 akt sądowych). Przy piśmie z dnia 7 grudnia 2016 r. adw. W. M. nadesłał pełnomocnictwo udzielone mu przez J. S. do występowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Wskazując na powyższe sąd I instancji w pierwszej kolejności podkreślił, że pełnomocnictwo przedłożone na potrzeby wcześniej prowadzonego postępowania administracyjnego nie jest wystarczające. Z uwagi na fakt, że przy piśmie z dnia 7 grudnia 2016 r. nadesłano jedynie pełnomocnictwo udzielone przez J. S. adw. W. M., sąd I instancji stwierdził, iż zarządzenie tego sądu nie zostało wykonane w sposób prawidłowy i mimo upływu zakreślonego terminu braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, co spowodowało odrzucenie skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył pełnomocnik A. P. – adw. W. M., który przedmiotowemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, a to art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., Ppsa) poprzez niewłaściwe zastosowanie i bezzasadne odrzucenie skargi z uwagi na błędne przyjęcie, że braki formalne skargi w postaci pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej nie zostały uzupełnione. Z uwagi na powyższe wnosi o: 1. uwzględnienie zażalenia i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, 2. przywrócenie terminu do przedłożenia żądanego pełnomocnictwa, 3. zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że brak winy strony w przedmiotowym postępowaniu wynika z okoliczności podyktowanych obiektywnymi przesłankami polegającymi na bardzo złym stanie zdrowia J. S., które uniemożliwiły jej przybycie do kancelarii celem dostarczenia żądanego pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z treści art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie skarga była obarczona brakiem formalnym, bowiem pełnomocnik skarżącego nie złożył pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu A.P. przez J. S. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, do czego był zobowiązany treścią art. 37 § 1 Ppsa. Zgodnie z tym przepisem, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Prawidłowo zatem sąd I instancji wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi. Nie ulega wątpliwości, że strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych. Pełnomocnik skarżącej adw. W. M. nadesłał bowiem jedynie pełnomocnictwo udzielone mu przez J. S. do występowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. To pełnomocnictwo nie upoważniało J. S. do działania w imieniu A. P. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Trafnie podkreślił przy tym sąd I instancji, że pełnomocnictwo przedłożone na potrzeby wcześniej prowadzonego postępowania administracyjnego nie jest wystarczające, gdyż postępowanie sądowoadministracyjne jest nowym postępowaniem w stosunku do postępowania administracyjnego. Dlatego prawidłowo sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, należy podkreślić, że okoliczności, z powodu których doszło do niewykonania wezwania sądu, pozostają bez znaczenia dla rozpoznawanej sprawy. Treść art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa obliguje bowiem sąd do odrzucenia skargi, której braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.