II OZ 790/05

Sygn.akt II OZ 790/05 Dnia 7 października 2005r. P O S T A N O W I E N I E Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący del. Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. Ł. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 maja 2005 r., syg.akt II SA/Ka 416/03 odrzucającego skargę kasacyjną B. Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 lutego 2005 r. oddalającego skargę na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 20 stycznia 2003r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie. II OZ 790/05 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 24 maja 2005 r., sygn. akt II SA/Ka 416/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną B. Ł.. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 17 lutego 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę w przedmiotowej sprawie. Wyrok z uzasadnieniem oraz odpisem postanowienia z dnia 25 marca 2005r. o odmowie przyznania prawa pomocy doręczono skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2005 r. W dniu 4 maja 2005 r. z zachowaniem terminu ustawowego, pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną. Jednak do dnia 24 maja 2005r. nie został uiszczony należny wpis sądowy. Zgodnie z przepisem § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193) wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi nie mniej jednak niż 100 zł. Przedmiotowa sprawa jest sprawą zakresu budownictwa i architektury i nie jest objęta wpisem stosunkowym. Wpis stały od skargi zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 powołanego rozporządzenia, wynosi 500 zł. Zatem wpis od skargi kasacyjnej wynosi 250 zł. Na podstawie art. 221 P.p.s.a pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania, albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Od powyższego postanowienia zażalenie złożył B. Ł., zastąpiony przez radcę prawnego wnosząc o jego uchylenie. Skarżący zarzucił naruszenie przepisu art. 221 P.p.s.a przez uznanie, że sprawa jest z zakresu budownictwa i architektury i podlega wpisowi stałemu. Zdaniem skarżącego, skoro przedmiotem sprawy jest rozbiórka wiaty, która została dobudowana do budynku mieszkalno-gospodarczego służącego produkcji rolnej, to nie jest to sprawa z zakresu budownictwa i architektury. Nie jest dopuszczalne aby Sąd stosując własną ocenę charakteru sprawy doprowadził do swoistego "przedsądu" i uniemożliwił stronie weryfikację orzeczenia w drodze kasacji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiot postępowania sądowoadministracyjnego jest wyznaczony granicami sprawy administracyjnej, która została poddana kontroli sądu. Ocena przedmiotu sprawy nie jest więc, jak zarzuca skarżący w zażaleniu, "własną oceną Sądu" lecz wynika z przedmiotu sprawy administracyjnej. W rozpoznawanej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przedmiot postępowania został określony jako rozbiórka obiektu budowlanego, ponieważ Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 20.01.2003r. nakazał Bolesławowi Łapakowi rozbiórkę samowolnie wzniesionego obiektu budowlanego, tj. wiaty gospodarczej. W związku z tym, decydujące znaczenie ma charakter nakazanej czynności z zakresu prawa budowlanego, a mianowicie rozbiórki obiektu budowlanego, a nie, jak wskazał skarżący, jego przeznaczenie do produkcji rolnej. Wobec powyższego zasadnie wskazał Sąd, że w sprawie określenia wysokości i rodzaju wpisu ma zastosowanie § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193). Rozpoznawana sprawa jest z zakresu budownictwa. W sprawach tych wpis od skargi jest stały i w myśl § 2 ust. 3 pkt 1 powołanego rozporządzenia, wynosi 500 zł, a wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę czyli 250 zł. Wpis w tej wysokości powinien był uiścić pełnomocnik skarżącego bez wezwania, a skoro tego nie uczynił to Sąd zasadnie, działając na podstawie art. 221 P.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną. Ustawodawca wprowadzając powołany przepis zakładał, że adwokat lub radca prawny będący profesjonalnym pełnomocnikiem strony zna obowiązujące przepisy. W tej sytuacji zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i dlatego na mocy art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.