II OZ 799/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 969/17 o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W dniu 31 marca 2017 r. W. C. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2017 r., znak: [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Postanowieniem z dnia 12 lipca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na powyższą decyzję. Odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2017 r. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie. W zażaleniu skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2017 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie uznając, że zostało ono wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a. Kolejnym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2017 r. Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z dnia 22 września 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 31 sierpnia 2017 r. W piśmie z zawarł również wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II OZ 46/18 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 31 sierpnia 2017 r. odrzucające wniosek o przewrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 16 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II OZ 46/18 wskazał, że z praktyki orzeczniczej wynika, że nierzadkie są przypadki łącznego składania zażalenia na odrzucenie pisma procesowego (skargi) oraz wniosku o przywrócenie terminu przewidzianego na wykonanie danej czynności procesowej. W przypadku jednoczesnego złożenia zażalenia na orzeczenie o odrzuceniu pisma procesowego (skargi) oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności procesowej – winien być nadany bieg w pierwszej kolejności zażaleniu, a dopiero po stwierdzeniu bezskuteczności czynności procesowej wskutek upływu terminu rozpoznaniu podlegałby wniosek o jego przywrócenie. Dalej NSA wskazał, że w zależności od etapu postępowania na którym strona składa wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, różny może być sposób procedowania przez sąd. Rzeczą sądu jest jednak właściwe nadanie biegu pismom procesowym składanym przez stronę, przy uwzględnieniu wynikającej z art. 7 P.p.s.a. zasady szybkości postępowania i wymogów sprawiedliwości proceduralnej. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji w dniu 31 sierpnia 2017 r. wydał dwa postanowienia, pierwsze o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 12 lipca 2017 r. i drugie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W dniu 22 września 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 31 sierpnia 2017 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W piśmie tym skarżący nie sprecyzował, którego z postanowień z dnia 31 sierpnia 2017 r. dotyczy zażalenie. W takiej sytuacji rzeczą Sądu, zgodnie z wytycznymi zawartymi w powołanym postanowieniu NSA z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II OZ 46/18, winno być zwrócenie się do skarżącego z zapytaniem, czy zażalenie z dnia 22 września 2017 r. dotyczy także postanowienia z dnia 31 sierpnia 2017 r. odrzucającego zażalenie na postanowienie z dnia 12 lipca 2017 r. To, że zażalenie to dotyczyło postanowienia z dnia 31 sierpnia 2017 r. odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu jest oczywiste. Wynika to z postanowienia NSA z dnia 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II OZ 46/18, wydanego jak wprost stwierdził NSA, po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie z dnia 31 sierpnia 2017 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu. O ile skarżący potwierdzi, że zażalenie z dnia 22 września 2017 r. dotoczyło także postanowienia z dnia 31 sierpnia 2017 r. odrzucającego zażalenie na postanowienie z dnia 12 lipca 2017 r., w pierwszej kolejności WSA nada bieg temu zażaleniu, a dopiero po zakończeniu postępowania w tym przedmiocie rozpozna wniosek o przywrócenie terminu. Na marginesie należy zauważyć, że w postanowieniu z dnia 31 sierpnia 2017 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia Sąd przyjął, że zażalenie na postanowienie z dnia 12 lipca 2017 r. zostało nadane w dniu 14 sierpnia 2017 r. (co wynika z nalepki firmy kurierskiej GSL). Sąd pominął jednak znaczek ITS: Intl Tracked & Signed, z którego wynika, że przesyłka została nadana w innej dacie, tj. 10 sierpnia 2017 r. (k. 61). Z powyższych względów i na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.