II OZ 809/25

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-07-02

Skład orzekający: Robert Sawuła

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skierowane przez osobę, która nie była adresatem tego zarządzenia, jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skierowane przez osobę, która nie była adresatem tego zarządzenia, jest niedopuszczalne. Skutki prawne niewykonania takiego zarządzenia dotyczą wyłącznie jego adresata. W przypadku braku uiszczenia wpisu, skarga podlega odrzuceniu wobec adresata wezwania.
Stan faktyczny
Przewodniczący Wydziału WSA wezwał D.K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. D.K. i K.P. wniosły zażalenie na to zarządzenie. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono argumenty dotyczące sytuacji finansowej skarżących oraz zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia organu I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenia.
Rozstrzygnięcie
1. Oddalono zażalenie D.K.; 2. Odrzucono zażalenie K.P.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. i D.K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 lutego 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 394/24 o wezwaniu D.K. do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 19 grudnia 2023 r. nr 2196/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie D.K.; 2. odrzucić zażalenie K.P. Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Warszawie w sprawie ze skargi D.K. oraz K.P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB) z 19 grudnia 2023 r. nr 2196/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, zarządzeniem z 12 lutego 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 394/24, wezwał skarżącą D.K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (k. 17 akt sądowych) w kwocie 100 (sto) złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2003 Nr 221, poz. 2193 ze zm., rozp. RM 2003). Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosły D.K. i K.P. W uzasadnieniu zażalenia zawarto argumentację odnoszącą się do problemów finansowych skarżących oraz do zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia MWINB. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie D.K. nie zasługuje na uwzględnienie, natomiast zażalenie K.P. podlega odrzuceniu. Po wpłynięciu środka odwoławczego do zadań sądu I instancji należy zbadanie, czy środek odwoławczy odpowiada wymogom formalnym, a także czy został uiszczony wpis. W razie potrzeby sąd wzywa do usunięcia braków formalnych i uiszczenia wpisu. Zgodnie z art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2024, poz. 935 ze zm., "Ppsa"), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Według zaś art. 220 § 1 Ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd zgodnie z art. 220 § 3 Ppsa. W myśl § 2 ust. 1 pkt 1 rozp. RM 2003, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym – 100 złotych. Natomiast zgodnie z art. 214 § 1 Ppsa, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Uwzględniając przytoczone przepisy należy stwierdzić, że skarżąca D.K. została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu zaskarżonym zarządzeniem oraz pouczona o rygorze niezastosowania się do wezwania. Również wysokość należnego wpisu została określona prawidłowo. Skoro bowiem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie MWINB, którym organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z 12 lutego 2025 r. o wezwaniu D.K. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł jest prawidłowe. Z akt sprawy (sądowych, jak i administracyjnych) nie wynika przy tym, by w niniejszej sprawie wpis od skargi powinien być pobierany solidarnie od obu skarżących. Należy przy tym wyjaśnić, że zdarzeniem, które zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu jest złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ewentualne zakończenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy w sposób korzystny dla skarżącej. W niniejszej sprawie wniosek taki został złożony, a postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w sprawie sygn. VII SPP/Wa 202/24 zostało prawomocnie zakończone pozostawieniem go bez rozpoznania. Z kolei zażalenia wniesione przez K.P. podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę, do której nie skierowano wezwania. W niniejszej sprawie wnosząca zażalenie K.P., poza skarżącą D.K., nie była adresatem zarządzenia Przewodniczącego z 12 lutego 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, tej osoby nie dotyczą skutki prawne niewykonania tego zarządzenia. Takie skutki (odrzucenie skargi na wypadek nieuiszczenia w terminie opłaty sądowej) dotyczą zaś adresata zarządzenia - w tym przypadku wyłącznie D.K. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, oraz jak w pkt 2 w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło