II OZ 839/06

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 7 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2006 r., sygn. akt II SA/Wr 374/06 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. K. na bezczynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 818/02 postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie Pismem z dnia 12 kwietnia 2006 r. J. K. wniósł skargę o wymierzenie grzywny Dolnośląskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 818/02. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2006 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. w terminie siedmiu dni od daty otrzymania odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 27 czerwca 2006 r. W dniu 29 czerwca 2006 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł zażalenie, w którym podniósł, iż w zarządzeniu nie podano przepisu w oparciu, o który wezwano go do uiszczenia wpisu w podanej wysokości (200 zł.), a wpis stały ze skargi na bezczynność organów administracji publicznej, zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), powinien wynosić 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie ma usprawiedliwione podstawy. Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2006 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego "od skargi na bezczynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu po wyroku WSA z dnia 4 lutego 2005 r. (..) stosownie do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi", tymczasem skarżący wniósł skargę o wymierzenie organowi grzywny z powodu bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżony akt (postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 28 lutego 2002 r.). Skarga o wymierzenie organowi grzywny jest skargą w odrębnej sprawie, a jej celem jest zdyscyplinowanie organu do wykonania wyroku, odrębnie natomiast przysługuje skarżącemu prawo wniesienia skargi na bezczynność organu. Z treści samej skargi w tej sprawie bezsprzecznie wynika, że skarżący wniósł w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę o wymierzenie organowi grzywny, a nie skargę na bezczynność organu. Skarga ta została zarejestrowana (na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2006 r.) jako wniesiona w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi; w repertorium SA. Dlatego nie można stwierdzić, aby zarządzenie z dnia 6 czerwca 2006 r., którym wezwano skarżącego do uiszczenia "wpisu od skargi na bezczynność" organu, i które nie wskazywało konkretnej podstawy prawnej wezwania, było zgodne z prawem. Skarżący powinien być informowany przez Sąd, który przepis rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. stanowi podstawę żądania wpisu, aby mógł skutecznie kwestionować w zażaleniu jego wysokość. W zaskarżanym zarządzeniu podano inny przedmiot skargi, niż we wcześniejszych zarządzeniach z dnia 31 maja i 19 maja 2006 r. Wyjaśnienia wymaga też fakt wydania w tej sprawie dwóch zarządzeń – z dnia 31 maja oraz z dnia 6 czerwca 2006 r., którymi wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 198 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.