II OZ 852/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.P. i S.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 1362/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M.P. i S.P. na uchwałę Rady Gminy Mierzęcice z dnia 9 czerwca 2006 r. nr XLI/271/2006 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 14 listopada 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 1362/24 odrzucił skargę M.P. i S.P. na uchwałę Rady Gminy Mierzęcice z 9 czerwca 2006 r., nr XLI/271/2006 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postanowienie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Zarządzeniami z 14 października 2024 r. wezwano M.P. i S.P. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numerów PESEL skarżących. Wezwania zawierały pouczenie, że czynności tych należy dokonać w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżący uiścili wpis od skargi, nie uzupełnili natomiast braku formalnego skargi, tj. nie wskazali numerów PESEL. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga podlega odrzuceniu. Sąd wyjaśnił, że wezwania do uzupełnienia braków formalnych doręczono 23 października 2024 r., a zatem siedmiodniowy termin przewidziany do nadesłania numerów PESEL upłynął 30 października 2024 r. We wskazanym terminie skarżący nie uzupełnili braku formalnego skargi. Okoliczność ta uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a." Skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie. W zażaleniu wskazano, że skarżący nie posiadają wiedzy prawniczej i nie zrozumieli treści wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. Ponadto uważali, że numer PESEL widniejący w rejestrach państwowych jest dla Sądu dostępny i nie wymaga odrębnego uzupełnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że do zadań Sądu pierwszej instancji, po wpłynięciu środka odwoławczego, należy zbadanie z urzędu dopuszczalności tego środka i ustalenie, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jego odrzucenia wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., polegającego na podaniu w pierwszym piśmie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. Żalący zostali prawidłowo wezwani do uzupełnienia braku formalnego na podstawie zarządzeń z 14 października 2024 r. Wezwania zawierające prawidłowe pouczenia o rygorze niezastosowania się do wskazania numerów PESEL doręczono 23 października 2024 r. Poza sporem jest, co przyznali skarżący w zażaleniu, że brak w postaci numerów PESEL nie został przez nich uzupełniony w terminie. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji był zobowiązany odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Powyższej oceny zaskarżonego postanowienia – jako zgodnego z prawem – nie zmienia argumentacja zawarta w zażaleniu. Skarżący wskazują na brak dostatecznego zrozumienia skierowanego do nich wezwania, uznali bowiem, że nie ma potrzeby odrębnego uzupełniania numerów PESEL widniejący w rejestrach państwowych i dostępnych dla Sądu. Jednakże wobec jednoznacznej treści wezwania: "wskazanie swojego numeru PESEL" przeświadczenie skarżących o braku konieczności nadesłania tego numeru jest niezrozumiałe, zaś odrzucenie skargi – wobec treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – należało ocenić jako prawidłowe. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.