II OZ 859/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2015r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Zarządu Dróg i Zieleni w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2015 r., VII SA/Wa 1266/13 odrzucającego skargę kasacyjną Zarządu Dróg i Zieleni w G. z dnia 3 listopada 2014 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 1266/13 w sprawie ze skarg Pracowni Sp. z o.o. z siedzibą w G. i Wspólnoty Budynku Biurowego [...] w G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia oddalić zażalenie Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2013 r., VII SA/Wa 1266/13 (dalej wyrok VII SA/Wa 1266/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skarg P. Spółki z o.o. z siedzibą w G. i Wspólnoty Budynku Biurowego [...] w G. stwierdził nieważność decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak [...] i poprzedzającej ją decyzji Wojewody Pomorskiego z dnia [...] grudnia 2012 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (k. 244 akt sądowych). Dnia 6 listopada 2014 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga kasacyjna Zarządu Dróg i Zieleni w G., datowana 3 listopada 2014 r., od wyroku VII SA/Wa 1266/13, oddana w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego (art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa; k. 1197-1202 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 14 kwietnia 2015 r. VII SA/Wa 1266/13 (dalej postanowienie z 14 kwietnia 2015 r.) na podstawie art. 178 ppsa odrzucił skargę kasacyjną Zarządu Dróg i Zieleni w G.. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że jak wynika z art. 173 i 177 ppsa, warunkiem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej jest m.in. uprzednie otrzymanie przez stronę wnoszącą taką skargę odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, przy czym zgodnie z art. 177 ppsa skargę kasacyjną wnosi się do Sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej jest otrzymanie przez stronę odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem, przy czym uzyskanie odpisu wyroku z uzasadnieniem nie może być traktowane jako doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie skargę kasacyjną złożył Zarząd Dróg i Zieleni w G. (dalej Zarząd Dróg), który nie brał udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika postępowania i któremu Sąd nie doręczył odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, co uzasadniało przyjęcie, zgodnie z art. 178 ppsa, że jest ona niedopuszczalna. Skarga kasacyjna Zarządu Dróg i Zieleni wpłynęła w dniu 6 listopada 2014 r. i wniesiona została wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, który został odrzucony prawomocnym postanowieniem z dnia 2 grudnia 2014 r. VII SA/Wa 1266/13 (k. 1207-1209, 1280-1283, 1314-1316 akt sądowych). Zażalenie z 27 kwietnia 2015 r. na postanowienie z 14 kwietnia 2015 r., odrzucające skargę kasacyjną z 3 listopada 2014 r., wniósł Zarząd Dróg i Zieleni w G. (k. 1314, 1336 akt sądowych). Zaskarżając postanowienie z 14 kwietnia 2015 r. w całości, Zarząd Dróg, reprezentowany przez r. pr. A. L., zarzucił postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy w postaci art. 173 i 177 ppsa w zw. z art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, polegające na bezpodstawnym uznaniu, że Wojewódzki Sąd Administracyjny może tylko przez sam w sobie fakt braku doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem uniemożliwić podmiotowi posiadającemu status strony wniesienie skargi kasacyjnej, pozbawiając tym samym konstytucyjnego prawa do sądu podmiot posiadający status strony postępowania sądowoadminstracyjnego, podczas gdy prawidłowa wykładnia przepisów, z uwzględnieniem wykładni w świetle Konstytucji RP, prowadzi do wniosku, że strona nie może być pozbawiona prawa do sądu i możliwości merytorycznego skontrolowania swojego statusu jako strony postępowania sądowoadministracyjnego wyłącznie wskutek niekontrolowanych, jednostronnych działań Sądu I instancji, polegających na braku doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 173 § 2 ppsa skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zarząd Dróg i Zieleni w G. nie występował w przedmiotowym postępowaniu sądowym I instancji w charakterze strony, czy też jego uczestnika (k. 1, 143, 155, 238-239, 243 akt sądowych) i nie mógł skutecznie wnieść skargi kasacyjnej (wyrok NSA z 13.12.2005 r., OSK 1390/04, akceptowany przez J. Drachala, A. Wiktorowską, R. Stankiewicza w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C. H. Beck 2015, s. 670, nb 15). Wniesienie przez Zarząd Dróg skargi kasacyjnej nie było poprzedzone doręczeniem mu odpisu wyroku z uzasadnieniem (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 lutego 2015 r., II OZ 107/15, art. 170 ppsa; k. 1280-1283 akt sądowych), co jest warunkiem skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej (M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz - op. cit. s. 582, nb 1; J. Drachal, A. Wiktorowska, R. Stankiewicz - s. 670-671, nb 16; s. 693-694, nb 1, 6; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2012, s. 478, uw. 2, 3). Otrzymanie odpisu wyroku z uzasadnieniem jest warunkiem złożenia skargi kasacyjnej (art. 142 § 1 w zw. z art. 173 § 2 ppsa), nie tylko ze względów wyraźnego wskazania w ustawie, ale również ze względów logicznych, gdyż stanowi ona w założeniu polemikę z racjami w nim wyrażonymi. Wniesienie skargi kasacyjnej z pominięciem tego trybu jest niedopuszczalne (postanowienie NSA z 7.7.2004 r., GZ 25/04). Rozwiązanie przyjęte w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie narusza prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. nr 78, poz. 483, sprost. z 2001 r. nr 28, poz. 319, zm. z 2006 r. nr 200, poz. 1471, z 2009 r. nr 114, poz. 946), ani art. 6 ust. 1 Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r. zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. nr 61, poz. 284). Zaskarżone postanowienie nie narusza art. 173 i 177 ppsa w zw. z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Nie sposób uznać, że nie spełnienie przez Zarząd Dróg przesłanek ustawowych do skutecznego wywiedzenia skargi kasacyjnej nastąpiło "wyłącznie wskutek niekontrolowanych, jednostronnych działań Sądu I instancji". Wskazać przy tym należy, że sposób skonstruowania procedury sądowoadministracyjnej w zakresie niniejszego postępowania zażaleniowego nie pozostawia możliwości przyznania statusu strony postępowania przed sądem podmiotom, które stają się nią z mocy art. 33 § 1 ppsa, do czego de facto dąży Zarząd Dróg we wniesionym zażaleniu. Dlatego też Sąd I instancji zasadnie odrzucił wniesioną skargę kasacyjną, uznając jej niedopuszczalność, stosownie do art. 178 ppsa. Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.