II OZ 933/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka – Muszyńska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Lu 1539/03 o odrzuceniu wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 3 listopada 2003 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki p o s t a n a w i a oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 12 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił wniosek skarżącej M. K. z dnia 6 lipca 2005 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata lub radcy prawnego w niniejszej sprawie. Uzasadniając postanowienie Sąd wskazał, że postanowieniem Sądu z dnia 24 stycznia 2005 r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata a rezygnacja skarżącej z uprawnienia do skorzystania z pomocy prawnej wyznaczonego adwokata (M. K. pismem z dnia 28 lutego 2005 r. cofnęła pełnomocnictwo ustanowionemu z urzędu adwokatowi, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej) nie stwarza możliwości ponownego przyznania skarżącej prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał ponadto, że choć przepisy prawa przewidują możliwość rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na każdym etapie postępowania i nie ograniczają możliwości złożenia go tylko raz, to wnioski takie są jedynie uzasadnione w przypadku zmiany okoliczności mogących wpływać na rozstrzygnięcie sądu w przedmiocie prawa pomocy. W pozostałych przypadkach brak jest podstaw do zmiany postanowienia Sądu. Zatem wobec prawomocnego postanowienia Sądu o ustanowieniu adwokata wniosek z dnia 6 lipca 2005 r. został uznany za niedopuszczalny i jako taki odrzucony. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, nie zgadzając się z odrzuceniem wniosku o przyznanie innego adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem Sądu z dnia 24 stycznia 2005 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, który uznał, że w sprawie Sygn. akt II OZ 933/05 tej przyznano już skarżącej prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu i brak jest podstaw w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), które umożliwiałyby wydanie kolejnego postanowienia o przyznaniu prawa pomocy, skoro istnieje prawomocne postanowienie w tym przedmiocie. Sąd nie wyznacza bowiem pełnomocnika w sprawie, a jedynie przyznaje stronie uprawnienie do skorzystania z pomocy adwokata z urzędu (art. 258 § 2 pkt 7, art. 260 w zw. z art. 254 § 1 powołanej ustawy). Uprawnienie takie zostało już skarżącej w tym postępowaniu przyznane. O wyznaczeniu konkretnego pełnomocnika decyduje natomiast Okręgowa Rada Adwokacka (art. 253 powyższej ustawy), do której skarżąca powinna zwrócić się w przypadku wątpliwości odnośnie należytej reprezentacji. Z uwagi na przyznanie skarżącej w tym postępowaniu prawa pomocy w zakresie całkowitym ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny i słusznie został odrzucony przez Sąd I instancji. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.