II OZ 946/17

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2017-09-22

Skład orzekający: Andrzej Gliniecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w zakresie reprezentacji, jeśli dokumenty zostały złożone z uchybieniem terminu, a ocena prawidłowości uchwały o powołaniu zarządu wykracza poza kognicję sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie Wspólnoty Mieszkaniowej zasługuje na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji nieprawidłowo odrzucił skargę, ponieważ Wspólnota prawidłowo wykazała umocowanie zarządu do podpisania skargi, a ocena uchwały o powołaniu zarządu wykraczała poza zakres kognicji sądu administracyjnego. Ponadto, sąd pierwszej instancji wykazał brak konsekwencji, odmawiając przyznania prawa pomocy z powodów innych niż brak właściwej reprezentacji.
Stan faktyczny
Wspólnota Mieszkaniowa złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych w zakresie reprezentacji strony. Wspólnota wniosła zażalenie, zarzucając naruszenie przepisów PPSA i przekroczenie przez sąd zakresu kognicji. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2016 r.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 22 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1787/15 odrzucające skargę Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie Pismem z dnia 17 lipca 2015 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w S. złożyła skargę do Sądu na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2015 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z 15 września 2015 r. wezwano stronę skarżącą do nadesłania dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej i 7 odpisów skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 13 października 2015 r. do niniejszej sprawy wpłynęła korespondencja strony skarżącej zawierająca wymagane 7 odpisów skargi i jedynie kserokopię uchwały o powołaniu Zarządu Wspólnoty. Nadto uchwała podpisana była jedynie przez jednego członka Wspólnoty pomimo wskazania w uchwale właściwych dwóch członków. Jednocześnie nadesłano wniosek o przyznanie prawa pomocy. Formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy również był nieprawidłowo podpisany przez jednego członka Zarządu Wspólnoty. Już zatem na tym etapie zobowiązanie Sądu zostało nieprawidłowo wykonane kwalifikując skargę do odrzucenia. Ponownie w związku z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy - zarządzeniem z 8 stycznia 2016 r. wezwano również do złożenia uchwały o powołaniu zarządu wspólnoty (oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem) oraz do podpisania wniosku zgodnie ze sposobem reprezentacji, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia strona skarżąca odebrała w dniu 19 stycznia 2016 r. Zarządzenie wykonano (nadesłano oryginał uchwały) jednak dopiero w dniu 5 lutego 2016 r., a zatem z uchybieniem 7 dniowego terminu. Nadto nadal wszystkie pisma procesowe nadesłane do Sądu podpisane były jedynie przez jednego członka Zarządu Wspólnoty. W związku z wątpliwościami dotyczącymi reprezentacji strony skarżącej - kolejnymi zarządzeniami z 9 czerwca 2016 r., 10 sierpnia 2016 r. oraz 13 września 2016 r. - oraz w związku z pismami Wspólnoty w imieniu której pisma podpisywał Z. G. z 3 lutego 2016 r. i 13 kwietnia 2016 r. - wzywano skarżącą Wspólnotę do wykazania sposobu reprezentacji Wspólnoty oraz do przedstawienia wiarygodnych dokumentów na jego potwierdzenie, m.in. poprzez nadesłanie listy członków Wspólnoty, nadesłanie aktualnej uchwały o powołaniu Zarządu Wspólnoty oraz karty głosowania za uchwałą o powołaniu z wyszczególnieniem imion i nazwisk osób/stron głosujących. W pismach z 3 lutego 2016 r. oraz z 13 kwietnia 2016 r. Z. G. działający w imieniu Wspólnoty wskazał, że "Wspólnota Mieszkaniowa [...] w S. liczy siedmiu (7) właścicieli, przy czym jedni z właścicieli: A. A. wspólnie z żoną A. A. posiadają 3 lokale o łącznej powierzchni stanowiącej ponad 50 % udziałów w nieruchomości wspólnej. Małżeństwo A. od dnia nabycia lokali w 2008 roku nie uznaje istnienia Wspólnoty i [...] odmawia uczestniczenia w kosztach utrzymania części wspólnych nieruchomości. [...] Równocześnie A. A. nie uznając istnienia Wspólnoty podjął w 2013 roku wspólnie z żoną uchwałę o wybraniu się na Prezesa Zarządu Wspólnoty [...] celowo utrudniając podejmowanie kolejnych uchwał Wspólnoty w związku z większościowym pakietem własnościowym." Powyższe informacje dotyczące wielkości udziałów w nieruchomości potwierdzają wpisy w KW nr [...] prowadzonej dla budynku przy ul. [...] w S., czyli dla budynku Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 października 2016 r., na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.) – dalej p.p.s.a. odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że nie nadsyłanie w niniejszej sprawie -w wykonaniu zobowiązań Sądu koniecznej dokumentacji oraz treści pism Wspólnoty z 3 lutego 2016 r. oraz z 13 kwietnia 2016 r. - stwierdzić należy, że aktualnie nadesłana uchwała (przy piśmie z 7 września 2016 r.) o powołaniu Zarządu Wspólnoty nie została przegłosowana w sposób prawidłowy przez większościowych właścicieli Wspólnoty. Sposób reprezentacji skarżącej Wspólnoty nie jest zatem ustanowiony zgodnie z prawem, a co za tym idzie - skarga nie mogła być prawidłowo podpisana. Dodatkowo Sąd podkreślił, że wiele razy dążył do ustalenia prawidłowego, zgodnego z prawem, sposobu reprezentacji Wspólnoty. Pismem z dnia 9 listopada 2016 r. Wspólnota Mieszkaniowa [...] w S. wniosła zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 12 października 2016 r. zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. polegające na zastosowaniu tego przepisu mimo, że nie było do tego podstaw, albowiem nie doszło do nieusunięci braków formalnych skargi, a postanowienie o odrzuceniu skargi zapadło przed upływem terminu na wykonanie zobowiązania Sądu. Dodatkowo wskazano, że Sąd przekroczył zakres swojej kognicji stwierdzając, że nadesłana uchwała o powołaniu zarządu nie została przegłosowana w sposób prawidłowy, a jedynym sposobem na wzruszenie uchwały Wspólnoty Mieszkaniowej jest tryb przewidziany w art. 25 ust. 1 ustawy o własności lokali. Skoro uchwała nie została zaskarżona to oznacza, że funkcjonuje w obrocie prawnym i nie została z niego wyeliminowana. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umożliwia sądowi administracyjnemu odrzucenie skargi w sytuacji, gdy strona nie usunęła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Należy zgodzić się z pełnomocnikiem skarżącej Wspólnoty, że skarżąca Wspólnota prawidłowo nadesłała żądane dokumenty przez Sąd. Dodatkowo z akt sprawy wynika, iż skarżąca Wspólnota prawidłowo wykazała umocowanie Zarządu do podpisania skargi, a dokonana przez Sąd ocena uchwały o powołaniu zarządu wykracza poza zakres kognicji sądu administracyjnego. Dodatkowo zgodnie z art. 25 ustawy o własności lokali właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu powszechnego z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Niezależnie należy podkreślić brak konsekwencji Sądu, ponieważ postanowieniem z dnia 21 marca 2017 r. odmówił skarżącej Wspólnocie przyznania prawa pomocy z powodów innych niż brak właściwej reprezentacji Wspólnoty. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło