II OZ 958/25

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2025-06-18

Skład orzekający: Wojciech Mazur

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie sądu administracyjnego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego, jest dopuszczalne, a jeśli tak, to jakie są kryteria jego odrzucenia lub oddalenia?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie sądu administracyjnego utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego odmawiające przyznania prawa pomocy jest niedopuszczalne, jeśli zostało wniesione przez osobę, która nie była adresatem tego postanowienia. W przypadku, gdy zażalenie zostało wniesione przez adresata, ale z innych przyczyn jest niedopuszczalne lub bezzasadne, podlega ono oddaleniu. Postanowienie sądu administracyjnego wydane na podstawie art. 260 PPSA nie podlega dalszemu zaskarżeniu.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła zażaleń D. K. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, które odrzuciło ich zażalenie na wcześniejsze postanowienie WSA utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego odmawiające K. P. przyznania prawa pomocy. Wcześniejsze postępowanie dotyczyło skargi D. K. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał zażalenia na postanowienie WSA odrzucające zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie D. K. i oddalono zażalenie K. P.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D. K. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2024 r. sygn. akt VII SPP/Wa 181/24 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 181/24 w sprawie ze skargi D. K. i K. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. odrzucić zażalenie D. K.; 2. oddalić zażalenie K. P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 listopada 2024 r. o sygn. VII SPP/Wa 181/24, odrzucił zażalenie na postanowienie Sądu z 7 października 2024 r., którym utrzymano w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego 4 września 2024 r. odmawiające K. P. przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi D. K. oraz K. P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Pismem z [...] grudnia 2024 r. D. K. i K. P. wniosły zażalenie na postanowienie Sądu z 13 listopada 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. D. K. nie była bowiem adresatem postanowienia Sądu z 13 listopada 2024 r., jego adresatem była wyłącznie K. P.. Z tej przyczyny zażalenie wniesione przez D. K. podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać ponadto należy, że od prawomocnego postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy, nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Ani bowiem w art. 194 § 1 p.p.s.a., ani w żadnym innym przepisie ustawy procesowej, nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na podstawie art. 260 p.p.s.a. Zasadnie wobec tego Sąd I instancji uznał, że zażalenie na postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego o odmowie przyznania prawa pomocy, ocenić należy jako niedopuszczalne i odrzucić. W konsekwencji zażalenie K. P., adresatki postanowienia nim objętego, winno być oddalone. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, na zasadzie zaś art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w pkt 2 sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło