II OZ 965/05

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2005r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. J. i W. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2004r. sygn. akt II SA/Gl 39/04 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. J.i W. J. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 listopada 2003r. Nr [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie, 2) wstrzymać wykonanie postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 28 listopada 2003r. Nr [...]. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 kwietnia 2004r., sygn. akt II SA/Gl 39/04 został oddalony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do tego Sądu postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującego w mocy postanowienie organu egzekucyjnego pierwszej instancji w części dotyczącej nałożenia na skarżącego grzywny w celu przymuszenia i zmieniające w pozostałej części wysokość tej grzywny z 5000 zł na 2500 zł. W ocenie Sądu I instancji, strona skarżąca nie wykazała, aby zaskarżone postanowienie mogło spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W ocenie Sądu I instancji wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie znajduje uzasadnienia, gdyż prowadzone przez organy postępowanie egzekucyjne oparte jest na prawomocnej i ostatecznej decyzji administracyjnej nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego. Na powyższe postanowienie Sądu zażalenie złożyli skarżący, podnosząc wiele okoliczności związanych z rozpoznawaną sprawą. Zarzucili, że grzywna jest dla nich zbyt uciążliwa i wskazali na szereg popełnionych w ich ocenie uchybień proceduralnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia do czasu rozpoznania skargi na tenże akt służy zapobieżeniu wyrządzenia znacznej szkody lub skutków trudnych do odwrócenia, które mogłyby powstać, gdyby okazało się, że w wyniku uwzględnienia skargi zostanie wzruszona zaskarżone orzeczenie. Dlatego też rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji czy też postanowienia w całości lub w części sąd administracyjny, stosownie do przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocenia, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jeżeli przed rozpoznaniem skargi zostanie wykonane zaskarżone orzeczenie, które w wyniku rozpoznania skargi może być uchylone albo może być stwierdzona jego nieważność. Oceny tej Sąd dokonuje na podstawie okoliczności wskazanych przez stronę skarżącą, ale także uwzględnia inne okoliczności, które mają znaczenie dla rozpoznania wniosku. Wykonanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia realizacji obowiązku wynikającego z ostatecznej decyzji z reguły powoduje uszczerbek majątkowy, który może stanowić znaczną szkodę w rozumieniu art.61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też nie można podzielić stanowiska wyrażonego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że skarżący nie wykazali w sposób wystarczający, iż spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że uiszczenie nałożonej grzywny może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W tym stanie rzeczy uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.