III ARN 32/85

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Prezydenta Miasta (...) w przedmiocie ustalenia stawki czynszu za lokal mieszkalny na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 1984 r. II SA 732/84 uchyla zaskarżony wyrok oraz decyzje poprzedzające (...). Taką wykładnię wymienionych wyżej przepisów przyjął Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 13 listopada 1984 r. III AZP 4/84 /OSN 1985 z. 8 poz. 104/ oraz wyroku z dnia 18 września 1985 r. III ARN 20/85 /nie publikowany/. Dodać należy, że ostatnio zagadnieniem tym zajmował się Skład Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego, wyjaśniając w uchwale z dnia 26 lutego 1986 r. III AZP 9/85, że założenie przez najemcę lokalu mieszkalnego znajdującego się w budynku zarządzanym przez jednostkę gospodarki uspołecznionej urządzeń kąpielowych uprawnia wynajmującego do podwyższenia czynszu najmu z tytułu istnienia w lokalu tych urządzeń tylko wtedy, gdy zwróci najemcy ich równowartość /art. 17 ust. 1 Prawa lokalowego/.