III FSK 40/24
WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2025-03-27
Skład orzekający: Jolanta Sokołowska, Bogusław Dauter, Krzysztof Przasnyski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę na decyzję o odmowie uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania podatkowego, czy też wyłącznie z dniem wydania orzeczenia uwzględniającego skargę na decyzję, której wykonanie zostało pierwotnie wstrzymane?Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzut naruszenia art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a. był bezzasadny. Sąd stwierdził, że wstrzymanie wykonania decyzji podatkowych utraciło moc z dniem wydania przez WSA orzeczenia uchylającego decyzje wznowieniowe, a nie z dniem wydania orzeczenia uwzględniającego skargę na decyzję, której wykonanie zostało pierwotnie wstrzymane. Pierwotne decyzje ustalające wymiar podatku od środków transportowych pozostały w obrocie prawnym, co czyniło dochodzone należności wymagalnymi.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie, który oddalił jego skargę na postanowienie SKO w Krakowie odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący zarzucił naruszenie art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a., twierdząc, że wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej nie utraciło mocy z dniem wydania przez WSA orzeczenia uwzględniającego skargę na decyzję o odmowie uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania podatkowego. Spór dotyczył tego, czy wstrzymanie wykonania decyzji podatkowych utraciło moc na skutek wydania przez WSA wyroku uchylającego decyzje wznowieniowe.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę kasacyjną.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sokołowska, Sędzia NSA Bogusław Dauter, Sędzia WSA (del.) Krzysztof Przasnyski (sprawozdawca), Protokolant Piotr Stępień, po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2025 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T.A.G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 428/23 w sprawie ze skargi T.A.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 1 marca 2023 r., nr SKO.EA/418/15/2023 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych oddala skargę kasacyjną.
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2023 r. sygn. akt I SA/Kr 428/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę T.A.G. (dalej jako: "Skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 1 marca 2023 r., nr SKO.EA/418/15/2023 w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Jako podstawę prawną powołano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."). Wyrok (podobnie, jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.
Skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Krakowie wniósł Skarżący reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżając ten wyrok w całości.
Zaskarżonemu wyrokowi, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy:
- art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a. przez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę na decyzję o odmowie uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania podatkowego, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu zakłada jedynie, że wstrzymanie wykonania decyzji traci moc wyłącznie z dniem wydania orzeczenia uwzględniającego skargę na tę decyzję (a nie na jakąkolwiek inną decyzję).
Mając powyższe na uwadze wniesiono o zmianę zaskarżonego wyroku w całości i uchylenie na podstawie art. 188 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1) lit. c) p.p.s.a., postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 1 marca 2023 r. SKO.EA/418/15/2022, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.; zasądzenie kosztów postępowania oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie nie skorzystało z możliwości wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jest niezasadna.
Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i z urzędu bierze pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, która w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi.
Jak stanowi zaś art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1), bądź na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2).
W niniejszej sprawie zarzuty skargi kasacyjnej zostały oparte na podstawie kasacyjnej określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. W przypadku zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania, prawidłowo sformułowany zarzut tego typu winien wskazywać konkretne regulacje procesowe, którym uchybił Sąd pierwszej instancji, a także to, że naruszenie tego rodzaju regulacji mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Skarżący nie może więc ograniczyć się tylko do wskazania, że do naruszenia określonych przepisów faktycznie doszło, ale musi wykazać, co najmniej potencjalny, związek przyczynowy pomiędzy tym naruszeniem, a wynikiem sprawy, tj. treścią zapadłego orzeczenia.
Przy czym zakres kontroli instancyjnej dokonywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny jest ograniczony w tym sensie, że jest wyznaczony zarzutami i żądaniami strony zawartymi w skutecznie wniesionej skardze kasacyjnej (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2016 r., sygn. akt II GSK 2678/14 oraz z 28 kwietnia 2021 r., sygn. akt III FSK 3233/21; J.P. Tarno, Odrzucenie skargi kasacyjnej, PP 2005, nr 6, str. 33 - 39). Innymi słowy, Naczelny Sąd Administracyjny może uwzględnić tylko te zarzuty kasacyjne, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej. Nie może natomiast zastępować strony i uzupełniać przytoczonych podstaw kasacyjnych oraz badać, czy sąd administracyjny pierwszej instancji nie naruszył innych przepisów. Naczelny Sąd Administracyjny nie może również modyfikować zgłoszonych zarzutów kasacyjnych i ich uzasadnienia pod kątem okoliczności danej sprawy. Musi bazować na zarzutach i ich uzasadnieniu sformułowanym przez wnoszącego skargę kasacyjną (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 września 2016 r., II FSK 272/15).
Spór w sprawie dotyczy istnienia podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego, których Skarżący upatruje w niedopuszczalności jego prowadzenia argumentując, że organ prowadzi egzekucję z tytułów wykonawczych, których podstawą wystawienia były decyzje w zakresie podatku od środków transportowych, przy czym ich wykonanie zostało wstrzymane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniami z 26 października 2021 r., sygn. akt I SA/866/21, I SA/Kr 867/21, I SA/Kr 868/21 i I SA/Kr 869/21. Spór dotyczy zatem tego, czy ww. wstrzymanie wykonania utraciło moc na skutek wydania przez WSA w Krakowie wyroku z 9 marca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 866/21 uchylającego decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 12 kwietnia 2021 r. oraz poprzedzające je decyzje Prezydenta Miasta K. z 2 grudnia 2020 r. odmawiające uchylenia zaskarżonych decyzji podatkowych w zakresie podatku od środków transportowych.
Skarga kasacyjna nie zawiera jednak jakiegokolwiek zarzutu dotyczącego naruszenia art. 59 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r., poz. 479 ze zm., dalej jako "u.p.e.a."), który w punktach 1-7 określa przesłanki umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Skarżący nie podważył skutecznie stanowiska wyrażonego w zaskarżonym wyroku Sądu I instancji, który zaaprobował stanowisko organów orzekających o nieistnieniu przesłanki niedopuszczalności egzekucji administracyjnej, a tym samym braku podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego. W postępowaniach egzekucyjnych opartych o wymienione tytuły wykonawcze, obowiązki nimi objęte są wymagalne, ponieważ w obrocie prawnym pozostają ostateczne decyzje będące podstawą roszczeń z tytułu dochodzonego podatku od środków transportowych.
W tych okolicznościach nie mógł odnieść pożądanego przez Skarżącego skutku zarzut błędnej wykładni art. 61 § 6 pkt 1 p.p.s.a., stanowiącego, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę. Prawidłowo bowiem WSA w Krakowie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, odnosząc się do spornej kwestii, czy wstrzymanie wykonania decyzji podatkowych utraciło moc na skutek wydania przez WSA w Krakowie wyroku z 9 marca 2022 r., sygn. akt. I SA/Kr 866/21, zaaprobował stanowisko SKO wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Z akt sprawy wynika bowiem, że pierwotnie zawieszone w dniu 2 grudnia 2021 r. postępowania egzekucyjne prowadzone na podstawie wskazanych przez organ tytułów wykonawczych, zostały przez Prezydenta Miasta K. podjęte w dniu 9 września 2022 r., w związku z prawomocnym wyrokiem WSA w Krakowie w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 866/21.
Co istotne, w realiach niniejszej sprawy, wspomnianym orzeczeniem Sąd uchylił jedynie decyzje wznowieniowe organu I oraz II instancji. Wyrok nie wyeliminował natomiast z obrotu prawnego pierwotnych decyzji ustalających wymiar podatku od środków transportowych za lata 2016-2019, stanowiących podstawę wystawienia tytułów wykonawczych wskazanych przez organy, i prowadzenia w oparciu o nie egzekucji administracyjnej. Pierwotne wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji Prezydenta Miasta K. utraciło zatem moc z chwilą wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeczenia w sprawie o sygn. akt. I SA/Kr 866/21, tj. z dniem 9 marca 2022 r.
Skoro Skarżący nie podważył skutecznie zaaprobowanego w zaskarżonym wyroku stanowiska organów co do tego, że obowiązki wskazane w tytułach wykonawczych są nadal wymagalne, wobec istnienia w obrocie prawnym ostatecznych decyzji będących podstawą roszczeń z tytułu podatku od środków transportowych, to zarzuty skargi kasacyjnej należało ocenić jako bezzasadne.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.
sędzia K. Przasnyski (spr.) sędzia J. Sokołowska sędzia B. Dauter
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło