III FZ 260/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Pruszyński, po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2024 r. sygn. akt I SA/Kr 944/23 w zakresie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi W. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 9 sierpnia 2023 r. nr 1201-IEE.7113.1.121.2023.2.ID w przedmiocie egzekucji świadczeń niepieniężnych postanawia oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 18 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Kr 944/23 odmówił W. W. (dalej: skarżąca) przywrócenia terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi. W uzasadnieniu sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 20 października 2023 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Skarżąca została pouczona o siedmiodniowym terminie do dokonania tej czynności oraz rygorze odrzucenia skargi. Zgodnie z potwierdzeniem odbioru skarżąca otrzymała przesyłkę zawierającą powyższe zarządzenie 16 listopada 2023 r. W dniu 6 grudnia 2023 r. skarżąca uiściła wpis, jak również złożyła wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W motywach wniosku skarżąca wyjaśniła, że od 9 listopada 2023 r. była chora na Covid-19. Tym niemniej 16 listopada 2023 r. odebrała przesyłkę w urzędzie pocztowym. Dalsza choroba spowodowała, że leżała w łóżku kolejnych dziesięć dni. Równocześnie, z uwagi na stan zdrowia, nie pamiętała, czy przekazała synowi wiadomość o konieczności uiszczenia wpisu. Skarżąca wskazała, że 13 listopada 2023 r. udała się do przychodni lekarskiej i otrzymała zwolnienie. Dopiero 5 grudnia 2023 r. skarżąca przejrzała odebraną korespondencję i podjęła odpowiednie działania. Sąd pierwszej instancji odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia uzupełninia braków fiskalnych skargi wskazał, że skarżąca nie załączyła do wniosku jakichkolwiek pism, takich jak chociażby kopia zwolnienia, czy też wydruk z Internetowego Konta Pacjenta, które mogłyby uprawdopodobnić wskazane przez nią przyczyny niezachowania terminu do uiszczenia wpisu. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) orzekł jak w sentencji postanowienia. Na przedmiotowe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o jego uchylenie. Do zażalenia załączyła wydruk z Platformy Usług Elektronicznych ZUS tj. zaświadczenie lekarskie obejmujące okres niezdolności do pracy od 27 października 2023 r. do 31 października 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wedle natomiast art. 87 § 2 p.p.s.a. w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jednym z przewidzianych w art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. warunków przywrócenia terminu przez sąd jest uprawdopodobnienie przez stronę braku jej winy w przekroczeniu terminu. Wskazane uprawdopodobnienie powinno dawać wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Z kolei kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody niedającej się przezwyciężyć. W rozpatrywanej sprawie sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił wniosek skarżącej odmawiając przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Skarżąca argumentowa brak zachowania terminu do uiszczenia wpisu chorobą Covid-19, jednak nie uprawdopodobniła wystąpienia wskazanej przyczyny. Skarżąca w sposób wiarygodny nie uzasadniła okoliczności, które spowodowały niemożność uiszczenia wpisu przez nią samą lub z pomocą innych osób bez jej winy. Na etapie składania wniosku nie przedstawiła w tym zakresie żadnych dokumentów. Do zażalenia załączono wydruk z Platformy Usług Elektronicznych ZUS tj. zaświadczenie lekarskie obejmujące okres niezdolności do pracy od 27 października 2023 r. do 31 października 2023 r., które również nie uprawdopodobnia braku winy skarżącej w niedochowaniu terminu. Okres choroby wskazany w wydruku nie pokrywa się z terminem odbioru przez skarżącą wezwania z poczty (16 listopada 2023 r.), ani z terminem deklarowanego złego stanu zdrowia, na który skarżąca powoływała się we wniosku o przywrócenie terminu (od 9 listopada 2023 r. do 5 grudnia 2023 r.). W konsekwencji należy uznać, że nie ma podstaw do zakwestionowania stanowiska sądu pierwszej instancji o braku podstaw do zastosowania w sprawie instytucji przywrócenia terminu. Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.