III FZ 556/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Stachurski po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 września 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 392/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 22 kwietnia 2024 r., nr SKO/KD/400/5222/2023 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 r. p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 18 września 2024, I SA/Sz 392/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę M. K. (dalej: "Skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 22 kwietnia 2024 r., nr SKO/KD/400/5222/2023, w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2018 r. Sąd uznał, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Na powyższe postanowienie, pismem z 14 października 2024 r. Skarżąca złożyła zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu podniosła, że skarga została złożona w terminie, bowiem ,,Poczta Polska nie doręczyła skarżącej żadnego powiadomienia o przesyłce". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W tej sprawie decyzja organu odwoławczego została doręczona Skarżącej w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U.2023. poz. 2383 ze zm., dalej: "o.p."), czyli w drodze tzw. "fikcji prawnej doręczenia". Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 148 § 1 o.p., pisma doręcza się osobom fizycznym pod adresem miejsca ich zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju. Z kolei w świetle art. 150 § 1-4 o.p., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 (dorosłemu domownikowi), pismo przechowuje się w placówce pocztowej lub urzędzie gminy przez okres 14 dni. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w tym miejscu, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (tzw. "fikcja prawna doręczenia"). Odnosząc powyższe uwagi do realiów tej sprawy należy stwierdzić, że zgodnie z pieczęciami umieszczonymi na kopercie z decyzją: przesyłkę nadano 25 kwietnia 2024 r.; pierwszą próbę doręczenia podjęto 26 kwietnia 2024 r.; ponowne awizowanie miało miejsce 7 maja 2024 r. Przebieg doręczenia potwierdza wydruk Elektronicznego Potwierdzenia Odbioru, znajdujący się w aktach sprawy. Wobec tego, za datę doręczenia decyzji należy przyjąć ostatni dzień czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 150 § 1 pkt 1 o.p., który rozpoczął się 27 kwietnia 2024 r. (tj. po upływie dnia, w którym podjęto pierwszą próbę doręczenia decyzji), czyli 10 maja 2024 r. W związku z powyższym trzydziestodniowy termin do złożenia skargi upłynął 9 czerwca 2024 r., przy czym był to dzień wolny od pracy (niedziela), a zatem skargę należało wnieść najpóźniej 10 czerwca 2024 r. (art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a.). Skarżąca złożyła skargę w sekretariacie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie 14 czerwca 2024 r., co potwierdza prezentata tego organu. Z zestawienia powyższych dat wynika, że skarga została złożona po upływie ustawowego terminu, co stanowi podstawę do odrzucenia skargi określoną w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był obowiązany skargę odrzucić. Należy dodać, że późniejsze otrzymanie przez Skarżącą (kopii) pisma w siedzibie organu, nie niweczy skutków doręczenia w trybie tzw. fikcji doręczenia. Doręczenie oparte jest na domniemaniu, według którego zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Natomiast, jak wskazano wyżej termin 14 dni na odebranie przesyłki biegnie od daty pierwszego awizowania. Z tego względu nie można zgodzić się z twierdzeniem Skarżącej, że złożyła ona w ustawowym terminie skargę. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.