III OPP 60/21
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2022-03-17
Skład orzekający: Małgorzata Pocztarek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest dopuszczalne?Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest niedopuszczalne, ponieważ orzeczenia NSA stają się prawomocne z chwilą ich wydania, a ustawodawca nie przewidział żadnych środków odwoławczych od orzeczeń NSA. W sprawach nieuregulowanych ustawą o skardze na przewlekłość postępowania, stosuje się odpowiednio przepisy PPSA dotyczące postępowania zażaleniowego.Stan faktyczny
M.J. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed WSA w Warszawie. NSA postanowieniem z dnia 29 września 2021 r. odrzucił tę skargę z powodu nieuiszczenia wpisu. M.J. wniósł zażalenie na to postanowienie do NSA.Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.J. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2021 r., sygn. akt III OPP 60/21 w sprawie ze skargi M.J. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 320/20 w sprawie ze skargi M.J. na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie dokonania wpisu w rejestrze zgromadzeń postanawia: odrzucić zażalenie.
M.J. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SAB/Wa 320/20 w sprawie z jego skargi na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie dokonania wpisu w rejestrze zgromadzeń.
Postanowieniem z dnia 29 września 2021 r., sygn. akt III OPP 60/21, Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę na przewlekłość albowiem skarżący w ustawowym terminie nie uiścił wpisu od tej skargi.
Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2018 r., poz. 75; dalej: "ustawa") w sprawach w tej ustawie nieuregulowanych do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Dlatego też w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: "P.p.s.a.").
Stosownie do treści art. 168 § 1 P.p.s.a. orzeczenie sądu administracyjnego staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Zaskarżalne w drodze środków odwoławczych – takich jak skarga kasacyjna oraz zażalenie – są wyłącznie wyroki i postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Ustawodawca nie przewidział natomiast żadnych środków odwoławczych od orzeczeń (wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym stają się one prawomocne z chwilą ich wydania. W konsekwencji zażalenie na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego uznać należy za niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 8 ust. 2 ustawy w zw. z art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło